tag:blogger.com,1999:blog-31957510229485378452011-07-30T23:46:57.151-07:00FeNiASoRry i couLdn't bE yOuR AnGeL!Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.comBlogger331100tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-25660429433552286432010-09-13T03:10:00.000-07:002010-09-14T02:01:03.745-07:00Το καλό παιδίΓια τους άντρες η ταμπέλα <<καλό παιδί>> είναι αλήθειά ό,τι χειρότερο θα μπορούσε να συμβεί. Σίγουρα, στα δέκα τους θα ήταν μια φράση που θα τους την έλεγε η μητέρα τους και θα προσπαθούσαν να εφαρμόσουν πιστά αυτή τη συμβουλή. Όμως ως ενήλικες, αγωνίζονται να επιβιώσουν στο χώρο εργασίας και στον κόσμο των γυναικών. Ξέρουν πολύ καλά ότι τα <<καλά παιδιά>> φέρνουν τον καφέ και είναι πάντα ο κολλητός μας που κάθεται και ακούει για κάποιον που γνωρίσαμε χθες! Να γιατί λοιπόν οι άντρες δεν θέλουν να είναι πια τα <<καλά παιδιά>>: <br /> <br />1. Μια γυναίκα όταν είναι με ένα <<καλό παιδί>> επαναπαύεται Εκμεταλλεύεται τη γλυκύτητα του και την καλοσύνη του και τον ''καβαλάει''. Τον κάνει σκυλάκι της και το σέρνει από εδώ και από εκεί. <br /> <br />2. Μια γυναίκα ερωτεύεται έναν άντρα που έχει αυτοπεποίθηση, ξέρει να στέκεται στα πόδια του, είναι ανεξάρτητος, έχει την παρέα του και φυσικά ξέρει να λέει την άποψη του. Γνωρίζει καλά πότε θα πρέπει να παίρνει το πάνω χέρι, πότε θα είναι εκεί για να στηρίξει και πότε θα αφήνει χώρο και χρόνο! <br /> <br />3. Πάντα τα <<καλά παιδιά>> καταλήγουν να είναι τα θύματα. Όχι μόνο στον κύκλο της γυναίκας, αλλά και στον δικό τους τον κύκλο (το φιλικό, αλλά και τον εργασιακό). Καταλήγουν να είναι ο καλύτερος φίλος, ο κολλητός , αυτός που <<ακούει>> μόνο τους άλλους που έχουν πρόβλημα, αλλά κανείς δεν κάθεται να ακούσει αυτόν που νιώθει μόνος και αποτραβηγμένος από όλους. <br /> <br />Φυσικά, όλοι θέλουμε από όλους να είναι σωστοί απέναντι μας, αλλά βέβαια να μην φτάνουμε στο άλλο άκρο. Πάντα οι άντρες γκρινιάζουν ότι οι γυναίκες δεν ξέρουν τι ζητάνε. Ότι από τη θέλουνε τον αλήτη που θα τις πληγώσει και μια το <<καλό παιδί>> που θα τις κάνει όλα τα χατίρια. Το θέμα είναι ότι τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά. Θέλουνε να είστε ο εαυτό σας! <br />Αν ήθελαν κολλητό θα έπαιρναν τηλέφωνο τον καλύτερο τους φίλο, ή απλά θα αγόραζαν ένα σκυλάκι. Αν θέλουν έναν αλήτη, θα έκανα μια βόλτα στη φυλακή. Τόσο απλά. Δεν χρειάζεται να προσποιείστε τίποτα. Το μόνο που θέλουν οι γυναίκες είναι άντρες με αυτοπεποίθηση που να ξέρουν να χαμογελούν! <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-2566042943355228643?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-12534997060604727812010-07-07T01:57:00.000-07:002010-07-07T02:43:43.506-07:00Έχουμε και αυτό το Meeting....<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://cdn.womenshealthmag.com/files/images/0812-sex-work.jpg"><img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 216px; height: 216px;" src="http://cdn.womenshealthmag.com/files/images/0812-sex-work.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Δουλειά και ρομαντισμός...γραφείο και έρωτας; Πολλές φορές μέσα στην παρέα έχετε όλοι αναρωτηθεί αν αυτά θα μπορούσαν να πάνε μαζί. Οι απόψεις είναι πολλές, οι έρευνες άλλες τόσες. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν υπάρχει κάποιος νόμος, ο οποίος καλύπτει αυτό το ζήτημα! Οπότε το θέμα αφορά πλέον τα πιστεύω του καθένα μας, τις αξίες μας, τις προτεραιότητες μας.<br /><br />Ας δούμε λοιπόν αναλυτικά τα υπέρ και τα κατά των σχέσεων στο χώρο της δουλειάς. Πολλοί είναι αυτοί που βροντοφωνάζουν ότι μια σχέση στο γραφείο , θα μπορούσε να είναι καταστροφική. Ελλοχεύει πάντα ο φόβος να οδηγήσει σε υπόθεση σεξουαλικής παρενόχλησης , η οποία θα είχε οικονομικές και νομικές συνέπειες για όλη την εταιρεία, αλλά και για πολλούς εργαζομένους. Ακόμα μία σχέση, η οποία θα κατέληγε σε μια μεγάλη αποτυχία, θα μπορούσε να διαταράξει την ηρεμία των δύο συναδέλφων (και όχι μόνο) στη δουλειά. Άλλωστε στις μέρες μας, περνάμε τη μισή μέρα στο γραφείο και θα πρέπει να είμαστε συνεχώς κοντά στον/ην πρώην που μας κορόιδεψε, μας απάτησε, μας εκμεταλλεύτηκε κ.α. Αν η όλη κατάσταση επηρεάσει μόνο τους πρώην τρελά ερωτευμένους έχε καλώς. Αν όμως πάρει η μπάλα και τους λοιπούς.....;<br /><br />Σίγουρα υπάρχουν πολλοί σοβαροί λόγοι να μην ξεκινήσεις μια σχέση μέσα από τη δουλειά σου! Παρόλα αυτά υπάρχουν βέβαια και τα υπέρ μιας τέτοιας ενδεχόμενης σχέσης. Αν επρόκειτο βέβαια για αληθινά αισθήματα απέναντι στο συνάδελφο σου, γιατί να μην επιχειρήσεις μια σχέση, η οποία θα μπορούσε να αλλάξει τη ζωή σου προς το καλύτερο.<br /><br />Για να δουλεύει κανείς κάπου σταθερά, σημαίνει ότι είναι σε μια ηλικία που τον καθιστά ανεξάρτητο και ώριμο για να παίρνει μόνος του σοβαρές αποφάσεις. Από τη στιγμή λοιπόν που υπάρχει δουλειά και εισόδημα, γιατί να μην υπάρξει και μια σχέση; Και για να λέμε την αλήθεια , τόσες ώρες που δουλεύουν οι νέοι πια δεν έχουν ούτε το χρόνο, ούτε την όρεξη για να βγουν και να γνωρίσουν κόσμο. Οπότε, δεν υπάρχει καλύτερο μέρος για γνωριμίες από τον εργασιακό χώρο. Για να δουλεύεις με τον άλλον μαζί σημαίνει ότι κάτι έχετε κοινό. Από την άλλη σίγουρα κάποιοι έχουν δίκιο όταν λένε ότι όλη την ώρα μαζί ίσως βαρεθούμε. Αλλά για καλοσκεφτείτε το...προλαβαίνεις; Ίσα ίσα πιστεύω ότι το άλλο μισό θα περνάει από μπροστά και ούτε 'γεια' δεν θα προλαβαίνεις να πεις. Το αφήνεις λοιπόν μια και καλή για το βράδυ.<br /><br />Αυτές ήταν λοιπόν οι απόψεις για τις σχέσεις μέσα από τον εργασιακό χώρο. Άποψη δεν έχω μπορέσει ακόμα ούτε εγώ να σχηματίσω. Και οι δύο μεριές φαίνεται ότι έχουν τα δίκια τους. Ο καθένας μας έχει μυαλό και καρδιά και πορεύεται με αυτά. Όταν λοιπόν προκύψει ένα τέτοιο δίλημμα τα βάζει όλα κάτω και τα σκέφτεται. Όπως και να έχει όμως οι επιπολαιότητα μπορεί να προκαλέσουν πρόβλημα. Αν υπάρχει στη δουλειά ένα άτομο που απλά θεωρείτε ότι είναι πολύ σέξυ, δεν θα ήταν και πολύ σοφό να αρχίσετε να τσιλημπουρδήματα. Από την άλλη, αν ο έρωτας έριξε βέλος...τζακ ποτ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-1253499706060472781?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-38934442333364505772010-07-05T14:50:00.000-07:002010-07-08T02:19:38.720-07:00Υπομονή!Τελειώνει!<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.sday.gr/uploads/%CE%9C%CE%9F%CE%A5%CE%9D%CE%A4%CE%99%CE%91%CE%9B%202010.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 337px; height: 214px;" src="http://www.sday.gr/uploads/%CE%9C%CE%9F%CE%A5%CE%9D%CE%A4%CE%99%CE%91%CE%9B%202010.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Επιτέλους, έφτασε η ώρα που τελειώνει και το Μουντιάλ και θα ξαναδούμε τους άντρες πάλι πίσω στους δρόμους. Είμαι σίγουρη ότι όλες οι κοπέλες σας διάβασαν από τα περιοδικά τους οδηγούς επιβίωσης για το μήνα του Μουντιάλ. Κάποιες από αυτές τις ακολούθησαν, κάποιες δεν άντεξαν και αγανάκτησαν!<br /><br />Μπάλα είναι θα περάσει!Τώρα πια η γνωστή αντροπαρέα θα μαζέψει τα μπογαλάκια της και ο καθένας θα μπει πάλι στι καθημερινό του πρόγραμμα. Τέρμα οι μπύρες, οι πίτσες (που παχαίνουν), οι απογοητεύσεις και οι χαρές. Τέρμα τα στοιχήματα, σε κάθε έξοδο η λοξή ματιά στην τηλεόραση που κρέμεται από κάπου, τα τηλέφωνα για ενημέρωση του αποτελέσματος και κάθε τι γενικά που είχε σχέση με το Μουντιάλ.<br /><br />Το κακό σε αυτόν το μήνα ήταν ότι η Εθνική μας δυστυχώς δεν πρόλαβε να παίξει πολύ και δεν είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε τον τερματοφύλακα της!Επειδή ήταν πολύ καλός τερματοφύλακας βεβαίως, βεβαίως! Το άλλο κακό είναι ότι ακόμα και στον ύπνο μου τα αυτιά μου βουίζουν από τις βουβουζέλες. Μα τι χούι και αυτό, σαν να είχα σμήνος κουνουπιών στο αυτί μου. Τώρα όμως που τελείωσαν τα γκολ και που ο Ρικάρντο Ίζεκσον ντος Σάντος Λέιτε θα πάει σπίτι του, εσείς οι άντρες θα βγείτε πάλι έξω στους δρόμους ΚΑΙ ΠΡΙΝ τις 11:00 το βράδυ.<br /><br />Σας καταλαβαίνω όμως. Αυτό το event το περιμένετε τέσσερα χρόνια και σας αρέσει πολύ. Κάνετε όλοι σαν μικρά παιδιά όταν συζητάτε για τον τηλεμαραθώνιο Μουντιάλ που κάνατε χθες το βράδυ και για τις δέκα μπύρες που ''σπάσατε'' και τα σουβλάκια που ''τσακίσατε''. Γι αυτό το λόγο πρέπει να είμαστε και λίγο ανεκτικές μαζί σας. Άλλωστε έχουμε μπροστά μας ένα καυτό Ιούλιο χωρίς μπάλα και όρεξη για πολλά μπάνια. Γι αυτό καλές βουτιές και waka waka !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-3893444233336450577?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-66182289289704914732009-12-26T09:40:00.000-08:002009-12-26T10:08:03.959-08:00Mεγάλες προσδοκίες<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://images.fanpop.com/images/image_uploads/Great-Expectations-gwyneth-paltrow-309424_1024_768.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 256px; height: 191px;" src="http://images.fanpop.com/images/image_uploads/Great-Expectations-gwyneth-paltrow-309424_1024_768.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Ύστερα από πολλές ώρες γυναικείων συζητήσεων καταλήξαμε ότι ίσως τελικά δεν είστε εσείς οι άντρες που φταίτε για την κατάσταση στην οποία μας φέρνετε κάθε φορά- δηλαδή κάθε φορά που μας βγάζετε από τα ρούχα μας , αλλά όχι για καλό σκοπό. Φταίνε οι μεγάλες προσδοκίες που έχουμε εμείς οι γυναίκες επειδή συνέχεια πιστεύουμε αυτά που κάθε φορά λέτε εσείς. Εσείς λέτε και εμείς χτίζουμε κάστρα στην άμμο. Αυτά τα κάστρα όμως είναι από άμμο, οπότε με το πρώτο φύσημα του ανέμου έχουν γίνει απλά πάλι ένα με την άμμο.<br /><h2 class="singlePageTitle" style="font-family:arial;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;">Οι μεγάλες προσδοκίες απειλούνται πάντοτε από μεγάλες διαψεύσεις! Αυτό είναι και γεγονός ό,τι αφορά τις σχέσεις. Όταν ο άλλος σου υπόσχεται πράγματα, εσύ αποκτάς μεγάλες προσδοκίες. Και όταν δεν έχει την ικανότητα ή τη θέληση να υλοποιήσει μερικά από αυτά τότε εσύ απογοητεύεσαι . Ποια είναι όμως η λύση; Να σταματήσουν να μας παραμυθιάζουν ή απλά να σταματήσουμε να πιστεύουμε; Το πρώτο είναι κάτι το ακατόρθωτο βέβαια! Από την άλλη άμα δεν προσδοκούμε τίποτα από τον άλλον θα είναι σαν να πηγαίνουμε κόντρα στην καρδία μας! Τι είναι μεγάλες και τι μικρές προσδοκίες; Υπάρχει μέτρο σύγκρισης; Υπάρχει όριο!? Όλα εξαρτώνται από τι ζητάμε εμείς! Ζητάμε πολλά και συνήθως είμαστε ανυπόμονοι να βρεθεί κάποιος να μας τα δώσει. Με αυτή την ανυπομονησία πέφτουμε πάντα πάνω στους λάθος ανθρώπους που ξέρουν πολύ καλά να σε χειριστούν εγκεφαλικά και στην πράξη να μην κάνουν απολύτως τίποτα! Θα μπορούσαμε λοιπόν να πατήσουμε pause για λίγο. Να σκεφτούμε τι θέλουμε μέχρι να βρεθεί και αυτός ο κάποιος που θα μας τα δώσει. Και βέβαια να μπορούμε να διακρίνουμε τον ''πολυλογά'' από αυτόν που μιλάει με πράξεις. Άλλωστε και ο λαός μας λέει:<< όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι>>.<br /></span></span></h2><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/yrFilYin_5Y&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;color1=0xcc2550&amp;color2=0xe87a9f"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/yrFilYin_5Y&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;color1=0xcc2550&amp;color2=0xe87a9f" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-6618228928970491473?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-44411305953101583662009-11-30T02:49:00.000-08:002009-11-30T02:56:08.651-08:00RADIOASTY 90,6<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_xKlnynoHmV4/Sr1Me90vlkI/AAAAAAAABw4/aAJkIxIzHUU/s320/radioasty906.png"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 278px; height: 184px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_xKlnynoHmV4/Sr1Me90vlkI/AAAAAAAABw4/aAJkIxIzHUU/s320/radioasty906.png" alt="" border="0" /></a><br /><div> </div><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"> </div><div style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: left;"><span style="font-family:Georgia;"><b> <span style="color: rgb(0, 0, 0);">Ένα ραδιόφωνο</span> διαφορετικό από τα άλλα, ένας σταθμός γεμάτος ζωή στα ερτζιανά </b></span></div><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"> </div><div style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: left;"><span style="font-family:Georgia;"><b>αλλά και στο διαδίκτυο.</b></span></div><div style="text-align: left;"> </div><div style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: left;"><span style="font-family:Georgia;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"> </div><div style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: left;"><span style="font-family:Georgia;"><b>Ενημέρωση, πολιτική, οικονομία αλλά και πολύ και καλή μουσική σας</b></span></div><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"> </div><div style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: left;"><span style="font-family:Georgia;"><b>κρατάνε συντροφιά τις μέρες, αλλά και τις νύχτες !</b></span></div><div style="text-align: left;"> </div><div style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: left;"><span style="font-family:Georgia;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"> </div><div style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: left;"><span style="font-family:Georgia;"><b> </b></span><span style="font-family:Georgia;"><b>Ολη τη διάρκεια της ημέρας ενημερώνεστε κάθε </b></span></div><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"> </div><div style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: left;"><span style="font-family:Georgia;"><b>μια ώρα για τις ειδήσεις την κίνηση στους δρόμους και τον καιρό.</b></span></div><div style="text-align: left;"> </div><div style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: left;"><span class="ws16" style="font-family:Caveman;"><b><i><br /></i></b></span></div><div style="text-align: left;"> </div><div style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: center;"><span style="font-family:Georgia;"><b>Συντονιστείτε </b></span></div><div> </div><div style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: center;"><span style="font-family:Georgia;"><b>στους </b></span><b>90,6 </b><span style="font-family:Georgia;"><b>ή</b></span></div><div style="text-align: left;"> </div><div style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: center;"><span style="font-family:Georgia;"><b> διαδικτυακά και </b></span></div><div> </div><div style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: center;"><span style="font-family:Georgia;"><b>μάθετεπρώτοι αυτά<br />που οι άλλοι<br /></b></span></div><div style="text-align: left;"> </div><div style="color: rgb(0, 0, 0);" align="center"><span style="font-family:Georgia;"><b>θα συζητούν</b></span></div> <div style="color: rgb(0, 0, 0);" align="center"><span style="font-family:Georgia;"><b> τις επόμενες μέρες.</b></span></div> <div align="center"><span class="ws16" style="font-family:Caveman;color:#ffff00;"><b><i><span style="color: rgb(0, 153, 0);">WWW.RADIOASTY.GR</span><br /></i></b></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-4441130595310158366?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-33045937716796897072009-11-22T01:39:00.000-08:002009-11-22T02:11:02.108-08:00Νιώθω άρα υπάρχω...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://parinati87.files.wordpress.com/2009/03/16.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 398px; height: 416px;" src="http://parinati87.files.wordpress.com/2009/03/16.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Συναισθήματα..μας κατακλύζουν καθημερινά. Πότε νιώθουμε χαρά, πότε λύπη, φόβο, θυμό..!<br />Αυτά αποτελούν και τα πιο ενστικτώδη συναισθήματα. Το θέμα είναι ότι εμείς οι άνθρωποι έχουμε μια συνήθεια να τα κατηγοριοποιούμε.<br />Δηλαδή, είμαστε χαρούμενοι, άρα η χαρά είναι ένα καλό συναίσθημα. Κάτι μας έχει στενοχωρήσει; Νιώθουμε θυμό; Άρα αυτά αποτελούν αρνητικά συναισθήματα Υφίσταται όμως και στην πραγματικότητα αυτή η κατηγοριοποίηση; Υπάρχουν <<καλά>> και <<κακά>> συναισθήματα; Πώς μπορούμε να κατηγοριοποιήσουμε αυτά που νιώθουμε;<br />Το σωστό είναι να μην τα κατηγοριοποιούσαμε, γιατί είμαστε άνθρωποι και λογικό είναι να νιώθουμε κάθε δευτερόλεπτο Από τη στιγμή που η ζωή είναι απρόβλεπτη, δεν είμαστε θεοί για να ελέγξουμε τα συναισθήματά μας. Πότε μπορεί να νιώθουμε χαρούμενοι και πλήρεις και πότε στεναχωρημένοι ή οργισμένοι. Όλα αυτά είναι <<κακά>> ή απλά απολύτως φυσικά;<br />Κάθε συναίσθημα που βιώνουμε είναι πολύ φυσικό. Γι αυτό το λόγο δεν πρέπει να ντρεπόμαστε να εκφράσουμε το θυμό μας ή τη λύπη μας. Άλλωστε η ζωή είναι πολύ μικρή για να είμαστε ψεύτικοι. Πρέπει να εκφραζόμαστε αυθεντικά και να μη βάζουμε μάσκες όταν ερχόμαστε αντιμέτωπο με συνανθρώπους μας. Το γεγονός άλλωστε ότι νιώθουμε είναι απόδειξη ότι ζούμε!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-3304593771679689707?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-70410908774068174262009-10-13T09:00:00.001-07:002009-10-13T09:47:54.813-07:00Η άλλη μεριά της πόλης<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://diadromes.pblogs.gr/files/4204-Athens%20from%20Lycabettus.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 317px; height: 211px;" src="http://diadromes.pblogs.gr/files/4204-Athens%20from%20Lycabettus.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Στην Αθήνα οι άντρες είναι σαν αυτά τα Σκανδιναβικά σταυρόλεξα. Εκεί που έχεις καταφέρει να βρεις κάτι , μετά σε ρωτάει κάτι άσχετο για τον τίτλο ενός άσχετου σονέτου, ενός άγνωστου συνθέτη και χάνεις το παιχνίδι. Το ίδιο είναι και στους άντρες εδώ στην Αθήνα...εκεί που νομίζεις ότι κάτι έχεις πιάσει, κάτι έχεις λύσει...πάντα κάτι γίνεται και βρίσκεσαι απογοητευμένη για ακόμα μια φορά. Η Αθήνα λοιπόν είναι σαν ένα μεγάλο σκανδιναβικό σταυρόλεξο με προβληματικές ερωτήσεις. Το θέμα είναι ότι πέφτεις πάντα πάνω τους. Και μη μου πείτε να κοιτάξω πίσω τις απαντήσεις...κάποιος τις έκλεψε και αυτές.<br /><br />Τι να κάνεις όμως; Να κλειστείς στο σπίτι και να κατεβάσεις τις κουρτίνες, γιατί έτσι δεν θα πληγωθείς; Ίσως θα ήταν και αυτό μια καλή λύση. Μια άλλη λύση θα ήταν να μαζέψεις τα μπογαλάκια σου και να μετακομίσεις Και πάλι..παρ όλου που η Αθήνα είναι μέγαιρα, στην επόμενη γωνιά της έχει κάτι το πολύ όμορφο. Η τρίτη λύση είναι η γνωστή τσίχλα:<< Όλα συμβαίνουν για ένα λόγο.>> Αυτό το έχουν επινοήσει οι γυναίκες για να μπορούν να ξεπερνούν έναν χωρισμό. Αυτό δεν θα ακούσεις ποτέ να το λέει ένας άντρας. Αυτός συνήθως ούτε αντίο δεν λέει. Τίποτα δεν γίνεται για κανένα λόγο, γίνονται απλά γιατί από τότε που ήτανε μικρά έτρωγαν μεταλλαγμένα και γιατί η τρύπα του όζοντος γίνεται ολοένα και πιο μεγάλη.<br /><br />Για να σας πω την αλήθεια, δεν γίνεται να κλειστείς μέσα, ούτε να μετοικίσεις Δεν μπορείς να κλίνεσαι κάθε φορά στο καβούκι σου γιατί φοβάσαι μην πληγωθείς Δεν είμαστε από γυαλί εμείς οι άνθρωποι. Κάθε φορά που ραγίζουμε πάντα βρίσκουμε τον τρόπο να επιδιορθώνουμε τις ζημιές. Ακόμα και αν δεν μπορούμε εμείς οι ίδιοι, κάποιος στον στενό μας κύκλο ίσως ξέρει να βοηθήσει. Ίσως έχει και αυτός το ίδιο σταυρόλεξο με τις λύσεις από πίσω. Πρέπει να βγαίνουμε εκεί έξω και να κάνουμε λάθη. Γιατί τελικά τα λάθη μας είναι αυτά που φτιάχνουν τη μοίρα μας. Να κόψουμε ίσως το : θα έπρεπε, θα μπορούσα, θα θα....!Γιατί στην τελική οι εποχές αλλάζουν , η πόλη αλλάζει, άνθρωποι έρχονται και φεύγουν από τις ζωές μας. Το παρήγορο είναι ότι αυτοί που αγαπάμε θα είναι πάντα στην καρδιά μας και αν είμαστε τυχεροί ένα ταξίδι με αεροπλάνο μακρυά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-7041090877406817426?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-22589621264951918582009-07-29T13:31:00.000-07:002009-07-29T13:34:15.544-07:00Ghostbusters!<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.ghosttheory.com/wp-content/uploads/2009/04/3ghosts.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 251px; height: 251px;" src="http://www.ghosttheory.com/wp-content/uploads/2009/04/3ghosts.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;">Και ενώ όλοι κάνουμε βουτιές στις παραλίες κοσμοπολίτικων νησιών, εγώ αποφάσισα να κάνω μια βουτιά ακόμη. Μια βουτιά στα βαθιά...εκεί όπου μπαίνεις και άμα δεν ξέρεις κολύμπι έχει πνιγεί. Πάμε λοιπόν να κάνουμε ένα μακροβούτι στο παρελθόν.</span> <span style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;">Και τώρα θα πείτε: <<Ωχ!Τι το θες αυτό καλοκαιριάτικα; Καλά δεν είναι που το έχουμε συμαζέψει λίγο; Βρήκες και συ μέρες...>>. Σίγουρα έχετε δίκιο, αλλά ήθελα να το γράψω αυτό το άρθρο εδώ και μήνες, αλλά ποτέ δεν έβρισκα χρόνο και διάθεση να ξύσω παλιές πληγές.</span> <span style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;"><br /><br />Και το ερώτημα είναι: Πώς γίνεται εμείς οι άνθρωποι να προχωράμε μπροστά, ενώ όταν κοιτάμε πίσω μας να πληγωνόμαστε Όλοι έχουμε πληγές από το παρελθόν μας! Σχέσεις και έρωτες καθοριστικοί στη ζωή μας που άφησαν τα σημάδια τους, φίλοι που μας πρόδωσαν, αγαπημένα άτομα που έφυγαν, ευκαιρίες που χάθηκαν και βέβαια πολλά άλλα.<br /><br /> Όλα αυτά τα κουβαλάς στην πλάτη σου και πιστεύω ότι κάποιες φορές κουράζεσαι από το φορτίο και δεν μπορείς να συνεχίσεις.</span> <span style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;">Δεν θα ήταν πιο εύκολο να υπάρχει μια μικροεπέμβαση, στην οποία θα αφαιρούσαν από τη μνήμη μας, όλες τις άσχημες εμπειρίες. Κάτι σαν μια ελαφριά λοβοτομή. Να ξυπνάς την επόμενη μέρα και να θυμάσαι μόνο τις καλές εμπειρίες που είχες στη ζωή σου. Γιατί να πρέπει να μας στοιχειώνουν όλα τα φαντάσματα του παρελθόντος; Γιατί να θυμόμαστε τις άσχημες στιγμές που έχουμε περάσει και τους ανθρώπους που μας έχουν πληγώσει; Να αναπολούμε ευκαιρίες που δεν αδράξαμε και λάθος επιλογές που κάναμε. Η ζωή μας θα ήταν πολύ πιο εύκολη με αυτή τη μικρή επέμβαση.</span> <span style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;"><br /><br />Από την άλλη πλευρά υπάρχει η πιθανότητα να μην ανακαλυφθεί ποτέ μια τέτοια επέμβαση και ο άνθρωπος να είναι ισόβια καταδικασμένος να κουβαλάει τα δικά του στοιχειά, τα φαντάσματα του παρελθόντος του. Ίσως γιατί όντως να μαθαίνει από τα λάθη του - και να μην τα ξανακάνει. Ίσως γιατί νιώθοντας τόσο πόνο να απολαμβάνει περισσότερο κάθε σταγόνα χαράς.<br /><br />Μπορεί το παρελθόν μας τελικά να μην αποτελεί τροχοπέδη για το μέλλον, αλλά μπορεί να μας βοηθάει για να χτίσουμε το μέλλον μας πάνω σε γερές βάσεις.</span> <span style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;">Δεν έχω καταλήξει ακόμα τι είναι καλύτερο. Πολλές φορές θα ήθελα πάρα πολύ να μη θυμάμαι κάποια πράγματα, από την άλλη όμως πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται ότι όσο παθαίνω, τόσο μαθαίνω.</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-2258962126495191858?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-20787680553660325482009-06-28T05:46:00.000-07:002009-07-29T03:26:58.799-07:00Superheroes<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://davidlavery.net/Courses/Superheroes/superheroes2.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 292px; height: 256px;" src="http://davidlavery.net/Courses/Superheroes/superheroes2.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">One</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">must</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">think</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">like</span> a <b><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4">hero</span></b> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5">to</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6">behave</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7">like</span> a <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8">merely</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9">decent</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10">human</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_11">being.</span><br /><a href="http://www.saidwhat.co.uk/quotes/favourite/mary_sarton"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_12">View</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_13">quotes</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_14">by</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_15">Mary</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_16">Sarton</span></a><br /><br /><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_17">No</span> <b><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_18">hero</span></b> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_19">is</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_20">mortal</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_21">till</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_22">he</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_23">dies.</span><br /><a href="http://www.saidwhat.co.uk/quotes/favourite/w_h_auden"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_24">View</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_25">quotes</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_26">by</span> W H <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_27">Auden</span></a><br /><br /><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_28">We</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_29">all</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_30">live</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_31">in</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_32">suspense</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_33">from</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_34">day</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_35">to</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_36">day</span>; <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_37">in</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_38">other</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_39">words</span>, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_40">you</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_41">are</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_42">the</span> <b><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_43">hero</span></b> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_44">of</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_45">your</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_46">own</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_47">story.</span><br /><a href="http://www.saidwhat.co.uk/quotes/famous/mary_mccarthy"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_48">View</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_49">quotes</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_50">by</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_51">Mary</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_52">McCarthy</span></a><br /><br /> Τα αγόρια από τη στιγμή που αρχίζει η δραστηριότητα της φαντασίας τους, δημιουργούν σύμβολα και ρόλους, και μέχρι να ωριμάσουν, αναζητούν, βρίσκουν, δημιουργούν ήρωες. Το θέμα είναι πότε ωριμάζουν τα αγόρια και πότε σταματάει αυτή η μόνιμη φαντασίωση τους;<br /><br /> Οι μικροί μας φίλοι, τα αγοράκια, αλλά και κάποιοι άντρες βλέπουν στον ύπνο τους τέρατα, μάχες και υπερφυσικές δυνάμεις. Φυσικά, πρωταγωνιστές είναι οι ίδιοι, οι οποίοι ενσαρκώνουν κάποιον σούπερ ήρωα, ο οποίος σώζει τον κόσμο από το απόλυτο Κακό.<br /><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_53">Oι</span> πιο επιτυχημένοι από τους ήρωες αυτούς κατακυριεύουν τα παιδικά δωμάτια σε μορφή ηλεκτρονικών παιχνιδιών, ταινιών, ρούχων, αξεσουάρ, καρτών που τα παιδιά συλλέγουν με μανία. Πια με ένα απλό κλικ, δίνουν σάρκα και οστά σε κάθε φαντασία τους. Έτσι όλα τα όνειρα τους παίρνουν ζωή στις μεγάλες οθόνες, στον υπολογιστή και στο <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_54">play</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_55">station.</span> Έτσι συμμετέχουν στις περιπέτειες των αγαπημένων τους ηρώων και τις ζουν τη στιγμή που εκτυλίσσονται εικονικά. Η δράση είναι συνήθως έντονη, αγωνιώδης, πολύ συχνά σκληρή και βίαιη.<br /><br /> Ποιον ήρωα όμως προτιμά ο κάθε άντρας/ το κάθε παιδί; Δεν είναι τυχαίες οι προτιμήσεις τους, αξιολογούν και έχουν κριτήρια, τα οποία συχνά είναι συναισθηματικά και ταυτόχρονα συλλογικά και προσωπικά. Τι σημαίνει αυτό;Οι ήρωες τους πρέπει να έχουν κάποια συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, να πληρούν κάποιες προ υποθέσεις. Πρέπει να μπορούν να ανατρέψουν τη λογική τάξη των πραγμάτων, να <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_56">υπερνικούν</span> τα όρια του χώρου ή του χρόνου, να έχουν τον τρόπο να έρχονται αντιμέτωποι με πρόσωπα και πράγματα πιο δυνατά από αυτούς, να εκπροσωπούν το «καλό». Αυτά είναι βέβαια τα συλλογικά κριτήρια, που έχουν να κάνουν με τη θέση ενός άντρα στην οικογένεια, την ανεξαρτησία του από τους δικούς του ή βέβαια και την εξάρτηση του. Η ανάγκη του άντρα να νιώσει δυνατός και ανεξάρτητος τον κάνει να ταυτίζεται με τους ήρωες που συγκεντρώνουν στο πρόσωπό τους τα παραπάνω χαρακτηριστικά. Τώρα σε προσωπικό επίπεδο, τα προσωπικά κριτήρια έχουν να κάνουν με την ιδιαίτερη συναισθηματική κατάσταση του κάθε άντρα, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, τις σχέσεις με τους φίλους του, αλλά και με το αντίθετο φύλλο, τη θέση του στη δουλειά αλλά και ανάμεσα στους συνανθρώπους του.<br /><br /> Τώρα, οι σούπερ ήρωες με υπερφυσικές δυνάμεις κερδίζουν τα μικρά και τα μεγάλα αγοράκια με τις υπερφυσικές τους ικανότητες, τον ηρωισμό τους, την εξυπνάδα τους, την καλοσύνη τους, αλλά και την ευάλωτη πλευρά τους απέναντι στις δυνάμεις του κακού που πολεμούν. Ταυτιζόμενα μαζί τους, μπορούν να έρθουν σε επαφή με τη δική τους ευαισθησία, τη δημιουργικότητα και τη διαίσθησή τους, να υπερβούν με τη φαντασία τους τις «νόρμες» που βάζει η κοινωνία και εντέλει να μεγαλώσουν.<br /><br /> Τελικά όμως πότε θα μεγαλώσουν; Πότε θα σταματήσουν να είναι οι ήρωες τις φαντασίας τους για να γίνουν οι ήρωες της πραγματικής ζωής. Γνωρίζω πολύ καλά ότι οι μέρες μας είναι δύσκολες ειδικά για τα αγόρια. Τα προβλήματα ξεκινούν ήδη από το σχολείο, στο οποίο συναντούν πολλές δυσκολίες. Μην με παρεξηγείτε, δεν μιλάμε για το δείκτη νοημοσύνης. <span class="reviewid72754"></span><span class="reviewid72754">Φαίνεται πως πέρα από τα γονίδια κάποιοι άλλοι παράγοντες, που έχουν να κάνουν με τη διαπαιδαγώγηση και το περιβάλλον, παίζουν κι αυτοί ένα ρόλο διόλου ευκαταφρόνητο στο πόσο έτοιμα και ψυχικά σταθερά είναι τα παιδιά για να αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις της σχολικής ζωής. </span><span class="reviewid72754"> O ρόλος τους απαιτεί συμπεριφορές που εύκολα μπορούν να παρεκκλίνουν προς περιοχές μη αποδεκτές. Δεν είναι εύκολο να είσαι <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_57">Ράμπο</span>, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_58">Χ-μαν</span>, οποιοσδήποτε <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_59">σούπερ-ήρωας</span> και να καταφέρεις ταυτόχρονα να είσαι και το καλό παιδί. Κι όμως, παλιότερα τα αγόρια είχαν αυτή την ευκαιρία. Το «πεδίο δράσης» τους ήταν ο δρόμος, η μεγάλη ομάδα των συνομηλίκων που επέτρεπε την εκτόνωση της επιθετικότητας του ρόλου τους σε ένα περιβάλλον που την αποδεχόταν και την απορροφούσε. Ταυτόχρονα, το περιβάλλον του σπιτιού και του σχολείου είχε σαφείς και αυστηρούς κανόνες συμπεριφοράς. Σήμερα, ούτε πεδίο εκτόνωσης υπάρχει, ούτε σαφή όρια. <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_60">Oυσιαστικά</span>, μπορεί να πει κανείς ότι από τα αγόρια απαιτείται ένας ρόλος που δεν «χωράει» πουθενά.</span><span class="reviewid72754"><br /><br /></span> Ίσως τα μεγάλα πια παιδάκια έχουν την ευκαιρία να ωριμάσουν αν φύγουν από τη θαλπωρή της οικογένειας και αντιμετωπίσουν το ''Κακό'' που υπάρχει εκεί έξω με τις δικές τους σούπερ δυνάμεις. Το ξέρω, αυτό στις μέρες μας είναι δύσκολο, αλλά οφείλουν να ξεπεράσουν τις φοβίες τους, να ξεπεράσουν τις δυσκολίες και να βγουν εκεί έξω να παλέψουν με τη σύγχρονη κοινωνία. Άλλωστε εμείς οι γυναίκες δεν ψάχνουμε τον σούπερ ήρωα των παραμυθιών και των κόμικ. Ψάχνουμε τον σούπερ ήρωα της διπλανής πόρτας. Έναν άντρα ώριμο, που αντιμετωπίζει με μυαλό τη δυσκολία στη δουλειά, στα λεφτά, στην οικογένεια, στη σχέση. Ψάχνουμε έναν σούπερ ήρωα ανθρώπινο και χαμογελαστό. Και άλλωστε όπως λέει και ένα απόφθεγμα, ο καθένας είναι ο σούπερ ήρωας της προσωπικής του ζωής.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-2078768055366032548?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-28383021008419887592009-05-02T06:37:00.000-07:002009-05-02T07:11:51.423-07:00Συγκρούσεις<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.describbles.com/drawings/wp-content/uploads/2006/12/twopeoplefight.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 295px; height: 204px;" src="http://www.describbles.com/drawings/wp-content/uploads/2006/12/twopeoplefight.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Τα ανθρώπινα συστήματα όπως έχουμε πει χαρακτηρίζονται από μια πολυπλοκότητα. Εμείς οι άνθρωποι αδυνατούμε συνήθως να προβλέψουμε τις συμπεριφορές των άλλων. Έτσι πολλές φορές καταλήγουμε στον να ματαιώνονται οι προσδοκίες μας και εκεί είναι που αρχίζουν οι συγκρούσεις και ο πόλεμος.<br /><br />Στις ανθρώπινες σχέσεις υπάρχει ένας μεγάλος βαθμός ελευθερίας όσον αφορά τις επιλογές λήψης αποφάσεων και τις επιλογές των πράξεων μας. Από τη στιγμή υφίσταται αυτή η ενδεχομενικότητα (δηλαδή οι πολλές επιλέξιμες οδοί δράσεις) μας είναι δύσκολο να προβλέψουμε ποιο είναι το επόμενο βήμα. Και μιας και θέλουμε από τη φύση μας να ελέγχουμε τα πάντα, πολλές φορές πέφτουμε έξω και απογοητευόμαστε, πέφτουμε από τα σύννεφα,κοινώς, όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια συμπεριφορά ενός συνανθρώπου μας, την οποία δεν είχαμε καταφέρει να προβλέψουμε. Τότε ο πατέρας όλων, ο πόλεμος, χώνει πάντα τη μύτη του εκεί που δεν τον σπέρνει γιατί ως ανακατωσούρης, τρελαίνεται για τα ανθρώπινα ξεμαλλιάσματα!<br /><br />Για να μην του δίνουμε λοιπόν την ευχαρίστηση να παρακολουθεί συνέχεια σκηνές θα πρέπει να μάθουμε να διαχειριζόμαστε τις κρίσεις. Το πρώτο και κυριότερο βήμα είναι η ΠΑΡΑΔΟΧΗ. Δηλαδή να παραδεχτούμε ότι ο βαθμός ελευθερίας λήψης αποφάσεων είναι μεγάλος και ότι δεν μπορούμε να ελέγχουμε τα πάντα. Δεν γίνεται συνεχώς να πλάθουμε σενάρια στο μυαλό μας επί ώρες και επί μέρες και μετά να απογοητευόμαστε. Ίσως σαν πρώτο βήμα είναι να σταματήσουμε να φαντασιωνόμαστε τις καταστάσεις, να δρούμε και να αποδεχόμαστε το όποιο αποτέλεσμα. Όταν η αντίδραση δεν είναι αυτή που περιμέναμε, τότε οφείλουμε με ηρεμία να αυζητάμε την καθεστυκία σύγκρουση. Αυτό ομολογώ δεν γίνεται από τη μία μέρα στην άλλη. Και φυσικά απαιτεί και μια κοινωνική δεξιότητα. Αυτό έρχεται με το χρόνο και με τον κόπο. Έτσι σιγά σιγά γινόμαστε πιο ανεκτικοί με τους συνάνθρωπους μας, ελέγχουμε τις αντιδράσεις τους και τελικά καταφέρνουμε να τους εμπνέουμε, αλλά και να εμπνεόμαστε από αυτούς!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-2838302100841988759?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-6890682351208102862009-03-24T03:29:00.000-07:002009-03-24T04:31:07.093-07:00Tα Do's και Dont's των partiesΚάνετε το b*day party σας στο σπίτι; Αυτό είναι το πρώτο λάθος! Γι αυτό το λόγο αυτό το μικρό άρθρο θα σας δώσει κάποιες συμβουλές για να αποφύγετε τα επιπλέον λάθη.<br /> Do's<br />1. Μαζέψτε από όλο το σπίτι οτιδήποτε θα μπορούσε να πέσει κάτω και να σπάσει.<br />2. Μετακομίστε τα έπιπλα έτσι ώστε να μπορούν κάποιοι να κάθονται αλλά ταυτόχρονα να υπάρχει και χώρος για χορό.<br />3. Σε μερικές γωνίες βάλτε τραπεζάκια πάνω στα οποία θα έχετε τασάκια. Γενικά γεμίστε στο σπίτι πολλά τασάκια για να δείξετε στους καλεσμένους σας ότι δεν έχετε όρεξη να μαζεύεστε γόπες στο τέλος της βραδιάς<br />4. Για να μην βγουν νοκ αουτ από το πρώτο δίωρο βάλτε κάπου πατατάκια, ποπ-κορν, τυροπιτάκια και μικρά σαντουιτσάκια.<br />5. Να έχετε πάντα μπαρ και φυσικά στο μπαρ να υπάρχει κάποιος υπεύθυνος. Άμα αφήσετε τους καλεσμένους να βάλουν μόνοι τους ποτά κινδυνεύετε να γίνει σε εκείνο το σημείο ένας πανικός. Ο υπεύθυνος στο μπαρ να είναι άτομο εμπιστοσύνης, να μην πίνει πάρα πολύ και να γνωρίζει από ποτά.<br />6. Για καλό και για κακό βάλτε στα πόμολα από τις πόρτες να κρέμεται καμιά σακούλα. Θα καταλάβετε γιατί το λέω αυτό...!Άμα δεν θέλετε να βουλώσουν οι νεροχύτες κτλ....βάλτε!<br />7. Πάνω από το στρώμα του κρεβατιού σας, τοποθετήστε ένα παλιό σεντόνι. Δεν θέλετε να ξέρετε τι μπορεί να συμβεί εκεί πάνω!<br />8. Τα ηχεία, τον Η/Υ και ό,τι έχει σχέση με τη μουσική τοποθετείστε τα μακρυά από τον πολύ κόσμο και βάλτε και εκεί κάποιον υπεύθυνο. Αυτό γιατί άμα πάει ο καθένας να κάνει το μακρύ του και το κοντό του...θα σας το κάνουν καινούριο.<br />9. Άμα δείτε κάποιον και παρεκτρέπεται επί τόπου φτιάξτε του ελληνικό καφέ με λίγο λεμόνι. Στην αρχή δεν θα θέλει γι αυτό πείτε του ότι το φτιάξατε για σας, κάντε ότι πίνετε και δώστε του μετά να δοκιμάσει.<br />10. Τυπώστε χαρτιά με τον αριθμό 112 και κολλήσετε τα στον τοίχο. Σε περίπτωση πυρκαγιάς, ληστείας, ή δηλητηρίασης...αυτός ο αριθμός τα έχει όλα.<br /><br />Dont's<br />1. Πρώτα απ' όλα μην καλείται στα party σας άτομα που δεν ξέρετε καλά. Και αυτό γιατί δεν γνωρίζετε πώς διασκεδάζουν και πώς αντιδρούν στο πολύ ποτό.<br />2. Μην καλέσετε λίγες γυναίκες γιατί στο τέλος θα μαζευτούν πολλοί..πολλοί άντρες.<br />3. Μην επαναπαυθεί τε στα δύο μπουκάλια whiskey! Δεν θα μείνει!<br />4. Μην γίνετε εσείς πολύ γκολ για να μπορείτε να ελέγχετε την κατάσταση.<br />5. Προς θεού μη βάζετε barwoman που μεθάει εύκολα και φτιάχνει σφηνάκι ούζο, whιskey και μπύρα.<br />6. Και τώρα που είπα ούζο....χρειάζεται το ούζο; Όχιιιιιι......δεν χρειάζεται!<br />7. Μην αφήνετε όλα τα δωμάτια εκτεθειμένα Άμα έχετε αντικείμενα αξίας κλειδώστε τα σε ένα δωμάτιο.<br />8. Τους ζαλισμένους μην τους αφήνετε μόνους στην τουαλέτα ή στο δωμάτιο. Μια λεκανίτσα και στο μπαλκόνι.<br />Aυτά είναι λοιπόν τα πιο βασικά που πρέπει να προσέξετε!Καλή τύχη και καλά να περάσετε!<br /><object width="320" height="265"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/wjU6_rWKkfg&hl=en&fs=1&color1=0xcc2550&color2=0xe87a9f"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/wjU6_rWKkfg&hl=en&fs=1&color1=0xcc2550&color2=0xe87a9f" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="320" height="265"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-689068235120810286?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-76233597033191214002009-02-18T02:43:00.001-08:002009-02-19T03:38:06.633-08:00Tι δεν καταλαβαίνετε εσείς οι άντρες<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.2planawebsite.com/images/manConfused.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 179px; height: 248px;" src="http://www.2planawebsite.com/images/manConfused.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" class="btext1" >Ήρθε η σειρά να εκθέσω και τα παράπονα που έχουν οι άντρες για εμάς τις γυναίκες.</span><span style="font-weight: bold;" class="btext1"><br /><br />1. Γιατί από τη μια πλευρά θέλουμε να περνάει το δικό μας και από την άλλη όταν βρoύμε κάποιον που θέλει να είναι υπό τις διαταγές μας,τον φτύνουμε και ψάχνουμε άλλον, ο οποίος θα μας κάνει τη ζωή ποδήλατο, αυτοκίνητο, άμαξα κτλ.<br /><br />2. Γιατί πηγαίνουμε στα μαγαζιά και οργώνουμε όλη την Ερμού, δοκιμάζουμε ό,τι μας αρέσει, καταλήγουμε με διάφορες τσάντες, αλλά και πάλι γκρινιάζουμε ότι δεν πήραμε τίποτα. Και όχι μόνο αυτό, αλλά και μετά από τόσες ώρες έχουμε την υπομονή για φαγητό-καφέ-πότο.</span><br /><span style="font-weight: bold;" class="btext1"><br /></span><span style="font-weight: bold;">3. Γιατί εμείς οι γυναίκες βλέπουμε τις τουαλέτες σαν κοινωνικό χώρο.</span> <span style="font-weight: bold;">Ποτέ κανείς άντρας δεν ζήτησε συγγνώμη από μια συντροφιά για την τουαλέτα λέγοντας "Ε, Γιάννη πάμε μαζί;" Γιατί πάμε 2-2 στις τουαλέτες ποτέ δεν θα το κατανοήσετε.</span><span style="font-weight: bold;"><br /><br /></span><span style="font-weight: bold;">4. Γιατί όταν λέμε: <<Έρχομαι, θα είμαι έτοιμη σε 5 λεπτά>>, δεν το εννοούμε και τα 5 λεπτά γίνονται μισή ώρα.</span> <span style="font-weight: bold;"><br /><br />5. Γιατί από μια ηλικία και μετά ψάχνουμε, σώνει και καλά, τον “δεσμό” ή τον γάμο; Γιατί μιας πιάνει τρέλα και ψάχνουμε μανιωδώς τον ένα και μοναδικό που θα τον οδηγήσουμε στα σκαλιά της εκκλησίας.</span> <span style="font-weight: bold;"><br /><br />6. Γιατί μετά το γάμο χτυπάει το βιολογικό ρολόι, το οποίο κάνει απίστευτο θόρυβο. Θέλουμε παιδί και το θέλουμε τώρα. Θέλουμε πάνες, γάλατα, πορτ μπεμπέ, βαφ</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.findlove-keeplove.com/images/confused-man.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 162px; height: 237px;" src="http://www.findlove-keeplove.com/images/confused-man.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;">τίσια και ότι άλλο έρχεται μαζί με το μωρό. </span> <span style="font-weight: bold;"><br /><br />7. Γιατί το γυναικείο ένστικτο είναι τόσο δυνατό που καταλαβαίνουμε κάθε κουτσουκέλα σας. Και όταν αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε κάτι τότε αρχίζει και ο τρελός πόλεμος, στο τέλος του οποίου θα μπορούσε να έχει πέσει και ο Πύργος του Άιφελ.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">8. Γιατί όταν γίνεται κάτι ενώ σας λέμε στο τέλος ''καλά εντάξει'΄ στην πραγματικότητα εννοούμε ----------> ΘΑ ΣΟΥ ΔΕΙΞΩ ΕΓΩ! Αυτό το καταλαβαίνετε από τον τρόπο που λέμε το καλά εντάξει με ένα βλέμμα δολοφονικό, με ένα μάτι που γυαλίζει και με ένα ''εντάξει' στο οποίο το ''α'' στο τέλος σέρνεταιιι.</span> <span style="font-weight: bold;"><br /><br />9. Γιατί γκρινιάζουμε για το οτιδήποτε. Γκρινιάζουμε για το ακατάστατο σπίτι σας, για τους τρελούς φίλους σας, για την τρελή πρώην σας, για τη μαμά σας, γιατί τρέχετε στο δρόμο, γιατί</span> <span style="font-weight: bold;">δεν μας πάτε διακοπές , γιατί δεν μας παίρνετε τηλέφωνο και όταν μας παίρνετε τηλέφωνο, γιατί μας παίρνετε τόσο συχνά τηλέφωνο.</span> <span style="font-weight: bold;"><br /><br />10. Γιατί θέλουμε πάντα να αναλύουμε τα πάντα. Μετά το ποτό ανάλυση, μετά το σεξ...ανάλυση, μετά τη βόλτα κουβέντα , μετά το φαΐ΄ ανάλυση. Θέλετε να φύγετε να δείτε τους φίλου σας ή να κοιμηθείτε και εμείς θέλουμε λίγο ακόμα.</span> <span style="font-weight: bold;"><br /><br /><br /><br />Όπως βλέπετε όλοι έχουν τα παράπονα τους. Άντρες και γυναίκες. Όλοι έχουν δίκιο και κανείς δεν κάνει πίσω. Βέβαια για να μη γίνει καμιά παρεξήγηση, δεν ισχύουν αυτά για όλους. Όπως παραδείγματος χάριν από αυτά τα 10 για τις γυναίκες σε ελάχιστα συναντώ τον εαυτό μου. </span> <span style="font-weight: bold;">Συνεχώς, λοιπόν, γκρινιάζουμε ο ένας για τον άλλον, αλλά στο τέλος πάντα δεν μπορούμε χωριστά. Ίσως θα έπρεπε να συμβιβαστούμε ο ένας με τον κόσμο του άλλου και να σταματήσουμε την γκρίνια.</span> <span style="font-weight: bold;">Υ.Γ.Ευχαριστώ πολύ τους φίλους μου για τη βοήθεια στη συγγραφή αυτών των άρθρων.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-7623359703319121400?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-83435114493255105532009-02-16T13:24:00.000-08:002009-02-19T03:40:36.641-08:00Τι δεν καταλαβαίνουμε εμείς οι γυναίκες<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://pro.corbis.com/images/42-18525697.jpg?size=572&amp;uid=%7BBAA54D52-8D6E-4B6B-A0CF-B624B5A6894E%7D"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 175px; height: 225px;" src="http://pro.corbis.com/images/42-18525697.jpg?size=572&amp;uid=%7BBAA54D52-8D6E-4B6B-A0CF-B624B5A6894E%7D" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51); font-weight: bold; font-style: italic;">Άντρες ή γυναίκες...όλοι είμαστε περίεργα πλάσματα. Κι όμως έχουμε μια ιδιαίτερη σχέση μεταξύ μας. Σχέσεις που είτε καταλήγουν σε όμορφες στιγμές είτε στην απόλυτη πανωλεθρία. Παρόλα αυτά υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν μπορούμε να τα κατανοήσουμε ο ένας για τον άλλον. Ας δούμε λοιπόν πρώτα τι δεν μπορούμε να κατανοήσουμε εμείς οι γυναίκες για εσάς τους άντρες!</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">1. Γιατί ακόμα και στα 30 σας έχετε το Οιδιπόδειο; Δεν περνάει ποτέ αυτό; Αφού τον ομφάλιο λώρο σας τον κόψανε μόλις γεννηθήκατε, αυτό το κόλλημα με τη μαμά πότε θα το κόψετε; Και ακόμα πότε θα σταματήσετε να συγκρίνεται τα αυγά με τα αυγά της μαμάς, το σιδέρωμα με το σιδέρωμα της μαμάς. Χεράκια έχετε κάντε τα μόνοι σας, ή πηγαίνετε στη μαμά σας.</span> <span style="color: rgb(51, 0, 51);"><br /><br />2.Γιατί είστε σαν τα διαφημιστικά σποτάκια; Γι αυτά ξέρουμε, μας έχουν πει να μην τα πιστεύουμε, οπότε το ίδιο κάνουμε και με σας. Δεν πιστεύουμε λέξη!Γιατί δεν μπορείτε να είστε ειλικρινείς από την αρχή;</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">3. Γιατί δεν θυμάστε τίποτα άλλο παρά μόνο την</span><span style="background-color: transparent; color: rgb(51, 0, 51);"> τελική ταχύτητα αυτοκινήτων που δ</span><span style="background-color: transparent; color: rgb(51, 0, 51);">εν πρόκειται να αποκτήσετε, ονόματα μοντέλων που δεν θα ρίξετε ποτέ στο κρεβάτι, αποτελέσματα αγώνων που δεν αφορούν την ομάδα σας;<br /><br />4. Γιατί κανονίζετε τις εξόδους μας, ακόμα και το σεξ με βάση το πρόγραμμα της ομάδας σας, ή την εξεταστική των κολλητών σας.<br /><br />5. Δεν είναι άδικο </span><span style="color: rgb(51, 0, 51);">ο πισινός σας να μην είναι ποτέ κριτήριο στις συνεντεύξεις για δουλειά;</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">6. Δεν καταλαβαίνουμε γιατί έχετε τέτοιο κόμπλεξ με τον μέγεθος και τις επιδόσεις σας;</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">7. Και γιατί μετά τις...επιδόσεις σας μας ρωτάτε αν φτάσαμε; Τι θέλετε να σας απαντήσουμε: <<Στο δρόμοοοο είμαστε, ερχόμαστε.>>; Δεν έχει σημασία πια, μη ρωτάτε. Ίσως ναι, ίσως όχι..who cares. Άλλωστε δεν μπορεί ΜΟΝΟ η Πετρούλα να </span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.istockphoto.com/file_thumbview_approve/1723897/2/istockphoto_1723897-guys-hanging-out.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 187px; height: 135px;" src="http://www.istockphoto.com/file_thumbview_approve/1723897/2/istockphoto_1723897-guys-hanging-out.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="color: rgb(51, 0, 51);">τελειώνει σε αυτό τον κόσμο.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);">8. Γιατί κάποιοι κάνουν τα πάααααντα για να μας ρίξετε στο κρεβάτι και μετά δεν κάνετε τίιιιιποτα για να μας ξαναρίξετε! Μετά σας περνάει ε; Ε τότε ανακοινώστε τι θέλετε για να μην ψαχνόμαστε μετά. </span> <span style="color: rgb(51, 0, 51);"><br /><br />9. Ενώ κάποιοι άλλοι ενώ μπορούν να μας ρίξουν στο κρεβάτι τελικά δεν το κάνουν. Στ'αλήθεια δεν ξέρω γιατί. Ίσως είναι λίγο απροσάρμοστοι.</span> <span style="color: rgb(51, 0, 51);"><br /><br />10. Γιατί όταν δεν έχουμε προβλήματα ζήλιας μας λέτε ότι σας παραμελούμε και όταν επιχειρούμε να ζηλεύουμε λίγο για να μη σας παραμελούμε λέτε ότι νιώθετε πίεση. Αποφασίστε τι θέλετε, τι στο καλό, περίοδο έχετε; Άμα νιώθετε τόση πίεση, πάρτε ένα χάπι.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-8343511449325510553?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-11102103980735370032009-02-14T10:07:00.001-08:002009-02-16T13:24:45.739-08:00Ο Άγιος Βαλεντίνος είναι Λέρα<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.cyberexorcism.com/hello/19/1939/640/anti_valentine-2.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 264px; height: 411px;" src="http://www.cyberexorcism.com/hello/19/1939/640/anti_valentine-2.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><p style="text-align: justify;"><span class="apple-style-span" style="font-size:100%;"><span style=";font-family:&quot;;" >Ο Άγιος Βαλεντίνος μαρτύρησε στις 14 Φεβρουαρίου και επειδή μαρτύρησε για ένα τόσο ρομαντικό σκοπό καθιερώθηκε την μέρα της γιορτής του να γιορτάζουν όλοι οι ερωτευμένοι Άγιος Βαλεντίνος είναι θαμμένος στο Τσέρνι, βορείως της Ρώμης, και μπροστά στον τάφο του κάθε χρόνο συρρέουν τα ερωτευμένα ζευγάρια και δίνουν όρκους αιώνιας αγάπης.<o:p></o:p></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >Και επειδή έτυχε ένας άντρας μέσα σε τόσους αιώνες να είναι ρομαντικός, όλοι το θεώρησαν τόσο σημαντικό και αξιοπερίεργο και άρχισαν να γιορτάζουν αυτή τη μέρα. Καλά βρε παιδιά μην κάνετε έτσι. Το ξέρουμε ο ρομαντισμός και οι άντρες δεν πάνε πακέτο…τι να κάνουμε; <o:p></o:p></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >Δεν αντέχω να βλέπω άλλες κόκκινες καρδούλες και αρκουδάκια και δαχτυλιδάκια και σοκολατάκια και κόκκινα εσώρουχα και κόκκινα ρούχα όλα κόκκινα. Δεν είμαι κακιά και δύστροπη, ούτε έχω πρόβλημα προσωπικό με τον Άγιο, ούτε με τον Έρωτα με τα βέλη. Έχω πρόβλημα με το γεγονός ότι κάποιοι είναι τόσο ευκολόπιστοι και ακολουθούν πιστά τη μόδα του Αγίου των εμπόρων. Έχετε δει πόσο κάνει ένα δείπνο σε εστιατόριο; 35<sup>Ε</sup> <span style=""> </span>το άτομο!!!! Κι όμως πάνε και τα σκάνε χοντρά για αρκουδάκια και για καρύδια μέσα σε μέλι. Τα φτιάχνω και μόνη μου αυτά. Μούρλια. <o:p></o:p></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >Προσωπικά δεν έχω πρόβλημα με το τι κάνει ο καθένας. Αν είναι ερωτευμένος και γιορτάζει, αν είναι ψευδοερωτευμένος και απλά περιμένει το σεξ γιατί έχει καιρό να κάνει. Δεν μπορώ όμως τις συνέπειες που έχει η μέρα αυτή για αυτούς που είναι μόνοι και δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν σε όλον αυτόν τον πανικό. Είναι η μέρα που πιάνει πολλούς ανθρώπους κατάθλιψη και δεν σκέφτονται τίποτα άλλο παρά το πότε θα χτυπήσει ο Έρωτας την πόρτα τους. <o:p></o:p></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >Πιστέψτε με δεν θα πάθετε και τίποτα άμα δεν σας τη χτυπήσει. Γιατί ο Έρωτας αυτός είναι ένα κακομαθημένο μπασταρδάκι που πάντα μπερδεύει τους στόχους του και μας στέλνει συνέχεια τον λάθος άνθρωπο. Είναι σαν να το κάνει επίτηδες ένα πράγμα. Χτυπάει πάντα αυτόν με τα περισσότερα ψυχολογικά και μας τον στέλνει πακέτο. Άμα μάθω ότι το κάνει για να σπάει πλάκα ….θα τον βρω και θα του πω εγώ μετά τι να τα κάνει τα χαζοβέλη του. <o:p></o:p></span></p> <span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >Δεν ξέρω για σας, εγώ σήμερα θα βγω με την παρέα μου. Πάντα αυτό έκανα και πάντα αυτό θα κάνω. Άλλωστε ποτέ μέχρι τώρα δεν έχω νιώσει την ανάγκη να γιορτάσω κάτι τόσο ανούσιο. Βέβαια μπορεί κάποια μέρα να γίνει και αυτό. Μέχρι όμως να έρθει εκείνη η μέρα που θα είμαι φουλ στον Έρωτα με τον σωστό άνθρωπο, ίσως …ίσως του κάνω τη χάρη να με βγάλει έξω..σε κανένα στριπτιτζάδικο βέβαια….έτσι για να πάμε κόντρα! Μέχρι τότε…ο Άγιος Βαλεντίνος είναι πολύ λέρα!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-1110210398073537003?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-55732297889430811782009-02-13T09:26:00.000-08:002009-02-18T02:21:32.130-08:00who's the boss?<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.istockphoto.com/file_thumbview_approve/2869498/2/istockphoto_2869498-informal-business-meeting-woman-boss-speech.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 209px; height: 194px;" src="http://www.istockphoto.com/file_thumbview_approve/2869498/2/istockphoto_2869498-informal-business-meeting-woman-boss-speech.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(51, 0, 51);font-size:130%;" >Μετά από διάφορες συζητήσεις με την παρέα<br />μου καταλήξαμε να αναμασάμε το ίδιο θέμα: το κόμπλεξ που έχουν ορισμένοι άνδρες όταν οι γυναίκες δίπλα τους είναι πιο πετυχημένες κτλ.<br /><br /><br />Δεν μπορώ να κατανοήσω γιατί κάποιοι νιώθουν τόσο άσχημα όταν εμείς οι γυναίκες έχουμε περισσότερα πτυχία, καλύτερη δουλειά και πιο ικανοποιητικό τραπεζικό λογαριασμό. Αυτόν τον ρατσισμό τον αντιμετωπίζω συχνά. Μπορεί να είμαι δημόσιος υπάλληλος, αλλά σίγουρα δεν συγκαταλέγομαι στην γνωστή γενιά των 700Ε. Είμαι ανύπαντρη και με οι χρηματικές μου απολαβές είναι άκρως ικανοποιητικές και από πολλούς αξιοζήλευτες. Φυσικά και δεν είναι ο μισθός ενός εργοστασιάρχη, από τη στιγμή που δεν υπάρχει εργοστάσιο να μην παραπονιόμαστε!<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://lacoterie.typepad.com/photos/uncategorized/secretary.gif"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 201px; height: 313px;" src="http://lacoterie.typepad.com/photos/uncategorized/secretary.gif" alt="" border="0" /></a><br /><br />Ακόμα το ωράριο της δουλειάς μου είναι ευέλικτο και δεν χρειάζεται να χτυπάω οχτάωρο σε μια καρέκλα ή μπροστά από έναν υπολογιστή. Έτσι μετά μου μένει χρόνος για μένα και για το γνωστό σούρτα φέρτα, πέρα δώθε. Το τελειωτικό χτύπημα βέβαια είναι και ένα μεταπτυχιακό, το οποίο φυσικά και δεν το πληρώνω εγώ. Στην ηλικία μου κάποιοι άντρες δεν έχουν πάρει ακόμα πτυχίο και μόλις ακούνε ότι εγώ και οι κολλητές μου ήδη δουλεύουμε...αποσύρονται!<br /><br />Δεν καυχιέμαι για τίποτα, ίσα ίσα που θα ήθελα να ήμουν ακόμα φοιτήτρια(δεν ζητάω πολλά..4 χρονάκια ακόμα). Άσε που το όλο θέμα αποτελεί και πρόβλημα πια με το άλλο φύλο. Είναι το γνωστό πρόβλημα, το γνωστό στερεότυπο, το οποίο θέλει τον άντρα μπρατσαρά-κουβαλητή και τη γυναίκα barbie. Αυτό πότε θα καταφέρετε να το ξεπεράσετε; Γιατί ντε και καλά πρέπει ο άντρας να είναι πιο έξυπνος, να έχει καλύτερη δουλειά και η γυναίκα που έχει δίπλα του να είναι απλά ένα ωραίο διακοσμητικό στοιχείο.<br /><br />Το γεγονός ότι είμαι ανεξάρτητη και αυτόνομη προκαλεί φοβίες και ανασφαλείς και κατ' επέκταση προβλήματα στον άλλον. Το γιατί δεν το'χω βρει ακόμα. Δύσκολο να σας ψυχολογήσω εσάς τους άντρες.Πιστεύω ότι η ανεξαρτησία σε κάθε τομέα της ζωής θα έπρεπε να είναι κριτήριο για να επιλέξεις κάποιον για να είναι δίπλα σου.</span><br /><object width="340" height="285"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/WXQ0Cqu2D0U&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x402061&amp;color2=0x9461ca&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/WXQ0Cqu2D0U&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x402061&amp;color2=0x9461ca&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="340" height="285"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-5573229788943081178?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-21644760458658921952009-02-11T04:51:00.000-08:002009-02-11T04:52:20.352-08:00save me<object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/zLK0KMTSTHI&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x402061&amp;color2=0x9461ca&amp;border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/zLK0KMTSTHI&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x402061&amp;color2=0x9461ca&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-2164476045865892195?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-90106031638905280852009-01-19T03:08:00.001-08:002009-01-19T04:21:36.158-08:00Να σου πω τη μοίρα σου;<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://farm3.static.flickr.com/2201/2532824517_db46c7ab19.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 199px; height: 133px;" src="http://farm3.static.flickr.com/2201/2532824517_db46c7ab19.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><p style="color: rgb(51, 51, 51);" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><b><span style=";font-family:&quot;;" >Και να που επιτέλους μπήκε το 2009. Όλοι φυσικά είπαμε ότι θα κάνουμε μια καινούρια αρχή, θα αφήσουμε πίσω το παρελθόν και θα προχωρήσουμε σε ένα διαφορετικό αύριο χωρίς να κάνουμε πάλι τα λάθη του χτες. </span></b></span><span style="color: rgb(102, 51, 102);font-size:130%;" ><o:p></o:p></span></p> <span style="color: rgb(51, 51, 51);font-size:130%;" ><br /></span><span style="color: rgb(51, 51, 51);font-size:130%;" ><b><span style=";font-family:&quot;;" >Ξεχάσαμε κάτι όμως: οι άνθρωποι δεν αλλάζουν και οι κακές συνήθειες δεν κόβονται! Λέμε ότι θα κόψουμε το τσιγάρο, αλλά το τσιγάρο για μας τους καπνιστές είναι τ</span></b><b><span style=";font-family:&quot;;" >ο τέλειο υπόδειγμα της ηδονής. Πάντα θέλουμε κι άλλο γιατί πάντα μένουμε ανικανοποίητοι. Πάντα δικαιολογούμε τα πάθη μας γιατί μας αρέσει να μας εξουσιάζουν και να κυριαρχούν όλο μας το χαρακτήρα. Λέμε ότι θα σταματήσουμε να κάνουμε λάθη όσον αφορά το αντίθετο φίλο, αλλά πάντα κά</span></b><b><span style=";font-family:&quot;;" >νουμε για να ξεχνάμε τα παλιά. Και μην αρχίσω καν για το ποτό. Συνεχώς λέμε ότι δεν θα πιούμε και ότι ούτε κατά διάνοια θα τα ανακατέψουμε, αλλά πάντα πίνουμε-ίσως για να μην καταλαβαίνουμε τα λάθη που κάνουμε.</span></b></span><span style="color: rgb(51, 51, 51);font-size:130%;" ><br /><br /></span><span style="color: rgb(51, 51, 51);font-size:130%;" ><b><span style=";font-family:&quot;;" >Όσες χρονιές και να αλλάξουν, εμείς θα συνεχίσουμε να κάνουμε τα ίδια λάθη. Και αυτό γιατί είναι στο DNA μας (άτιμο DNA). Ίσως όμως και να τα κάνουμε γιατί </span></b><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://i213.photobucket.com/albums/cc20/batmanluvr_2010/Sexy_Love.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 247px; height: 178px;" src="http://i213.photobucket.com/albums/cc20/batmanluvr_2010/Sexy_Love.jpg" alt="" border="0" /></a><b><span style=";font-family:&quot;;" >μας κυριεύει αυτός ο αχαλίνωτος πόθος για ζωή. Ίσως έχουμε καταλάβει ότι η ζωή είναι μικρή και απλά εμείς την κάνουμε μικρότερη. </span></b></span><span style="color: rgb(51, 51, 51);font-size:130%;" ><br /><br /></span><span style="color: rgb(51, 51, 51);font-size:130%;" ><b><span style=";font-family:&quot;;" >Δεν έχει σημασία γιατί κάποια άνθρωποι ζούμε με αυτούς τους ρυθμούς. Απλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί άλλοι μας κατακρίνουν. Μια πρόχειρη ερμηνεία που μπορώ να δώσω είναι γιατί ενσαρκώνουμε όλα αυτά που δεν θα μπορέσουν και δεν θα τολμήσουν ποτέ να κάνουν. Χωρίς βέβαια ποτέ να θεοποιώ τα προλεγόμενα</span></b><b><span style=";font-family:&quot;;" >!</span></b></span><span style="color: rgb(51, 51, 51);font-size:130%;" ><br /><br /></span><span style="color: rgb(51, 51, 51);font-size:130%;" ><b><span style=";font-family:&quot;;" >Οπότε σύμφωνα με έναν γρήγορο υπολογισμό το 2009 θα είναι εξίσου τρελό όπως και οι προηγούμενες χρονιές. Θα σταματήσουμε να καπνίζουμε όποτε θέλουμε-και αν θέλουμε-θα ερωτευθούμε όποτε είναι να ερωτευθούμε και θα πίνουμε όσο θέλουμε, δικαίωμα μας να γινόμαστε πίτες Οι υπόλοιποι στην πυρά στην πυρά με τις ξενέρωτες! (δεν έχω κάτι με τους υπόλοιπους, αλλά αυτό το κομμάτι έχει πολύ πλάκα, γι αυτό το πρόσθεσα.)</span></b></span><br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/JRcCcbPm4Qg&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x402061&amp;color2=0x9461ca&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/JRcCcbPm4Qg&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x402061&amp;color2=0x9461ca&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-9010603163890528085?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-26605704343200537762008-12-11T14:00:00.000-08:002008-12-12T07:14:37.413-08:00Dear Santa!<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.treehugger.com/santa-reading283746234.gif"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 176px; height: 339px;" src="http://www.treehugger.com/santa-reading283746234.gif" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">Φέτος το ξέρω, ήμουν ένα πολύ κακό παιδί. Γνωρίζω πολύ καλά ότι στα άτακτα παιδιά δεν φέρνεις δώρα! Παρόλα αυτά εγώ θα σου στείλω τη λίστα με τα πράγματα που θέλω να βρω κάτω από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο μου.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">Για να ξέρεις, έχουμε καμινάδα...και είναι αρκετά μεγάλη για να χωρέσεις. Κάτω από το δέντρο θα σου έχω φυλαγμένα κουλουράκια που θα φτιάξει η κολλητή μου και γάλα. Επειδή στην περιοχή μου δεν υπάρχει τίποτα και είναι ερημιές, μη νομίζεις ότι δεν μένουν άνθρωποι. Και άμα το κινητό σου δεν έχει σήμα, μην τρομάξεις...κανείς δεν έχει εδώ!</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">Άκου λοιπόν τι ποθεί η καρδιά μου φέτος τα Χριστούγεννα!</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">1. Θέλω να είμαι μία από τις επιτυχούσες του ΑΣΕΠ.</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">Ναι , ναι σαν καλή δασκάλα και εγώ, θέλω να διοριστώ.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">2. Ένα αμάξι δεν θα ήταν άσχημο. Ένα ολόδικο μου αμάξι, το οποίο θα το γεμίσω αρκουδάκια και πολλά πολλά ... προφυλακτικά. (αχαχαχ)</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">3. Θέλω επίσης ή να μείνω μόνη μου πια...ή με τις κολλητές μου. Καταλαβαίνεις τι θα γίνεται...</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">Θα ξυπνάμε το πρωί και θα πηγαίνουμε στη δουλειά, το μεσημέρι θα κοιμόμαστε και μετά το χάος!</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">4. Ακόμα ωραία θα' ταν να ξυπνήσω και ο κόσμος να μην ήταν έτσι. Ειδικά με ότι έχει γίνει τελευταία!</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">5. Στους ηλίθιους πρώην μου μην πας κανένα δώρο (χιχιχι)</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">6. Φέρε πίσω τους κολλητούς μου που τους πήρε η μαμά πατρίδα.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">7. Και άμα μου φέρεις τον ένα και μοναδικό που σου ζητώ τόοοοοσα χρόνια, απλά σβήσε τα 2,3,5,6! Άμα δεν τον φέρεις....δεν έχει κουλουράκια!</span><br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Pikz3DMhu54&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x5d1719&amp;color2=0xcd311b&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/Pikz3DMhu54&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x5d1719&amp;color2=0xcd311b&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-2660570434320053776?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-34917629924550427652008-12-08T13:08:00.000-08:002008-12-09T12:23:49.315-08:00H αρχή του τέλους.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Pq7iEaqApp4/ST2c2b29S4I/AAAAAAAAADQ/9WtXu_X2OAM/s1600-h/202.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 172px; height: 222px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Pq7iEaqApp4/ST2c2b29S4I/AAAAAAAAADQ/9WtXu_X2OAM/s320/202.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277546797353225090" border="0" /></a><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:verdana;font-size:100%;" ><br /></span><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(0, 0, 0);font-family:verdana;font-size:100%;" ><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">ΤΥΠΟΣ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:verdana;font-size:100%;" ><br /><br /></span><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(0, 0, 0);font-family:verdana;font-size:100%;" >Έγκλημα, τρόμος και βία στα σύνορα δύο κόσμων.</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:verdana;font-size:100%;" ><span style="font-weight: bold; font-style: italic;"> </span></span><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(0, 0, 0);font-family:verdana;font-size:100%;" ><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">ΤΥΠΟΣ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:verdana;font-size:100%;" ><br /><br /></span><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(0, 0, 0);font-family:verdana;font-size:100%;" >Βαρύς ο πέλεκυς για τους ενόχους. Σοκ, θλίψη και ερωτηματικά για τον θάνατο του μικρού Αλέξη στα Εξάρχεια. Γιος εύπορης οικογένειας βορείου προαστίου ο άτυχος 15<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4">χρονος.</span></span> <span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(0, 0, 0);font-family:verdana;font-size:100%;" ><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"><br /><br />ΕΘΝΟΣ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:verdana;font-size:100%;" ><br /><br /></span><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(0, 0, 0);font-family:verdana;font-size:100%;" >Εν ψυχρώ εκτέλεσαν την ομαλότητα. Απειλείται κοινωνική έκρηξη μετά από τη δολοφονία του 15<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6">χρονου.</span></span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Pq7iEaqApp4/ST2dGv5-KhI/AAAAAAAAADY/tNIAxSfY3Go/s1600-h/965767_s.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 154px; height: 101px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Pq7iEaqApp4/ST2dGv5-KhI/AAAAAAAAADY/tNIAxSfY3Go/s320/965767_s.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277547077612481042" border="0" /></a><br />Αυτά είναι τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων.<br />Η χώρα έχει τυλιχτεί σε πένθος για τον άδικο χαμό του 15<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7">χρονου.</span> Στους δρόμους επικρατεί ο πανικός, η αναρχία! Βρισκόμαστε σε περίοδο πολέμου , ακόμα και αν εχθρός μας δεν είναι μια άλλη χώρα. Εχθρός μας είναι η εξουσία και η Χούντα της αστυνομίας. Το Σάββατο τα ξημερώματα ένα παιδί οπλισμένο με όνειρα ήρθε αντιμέτωπο με έναν μπάτσο οπλισμένο με όπλο. Ποιος επικράτησε σε αυτή τη μάχη...; Δυστυχώς το όπλο, το οποίο πέρασε μέσα από τα όνειρα του παιδιού αυτoύ και τα έκανε κομμάτια.<br /><br />Αυτή η σφαίρα ήταν η αφορμή να <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_8">ξεσηκωθεί</span> όλη η χώρα. Αυτή η σφαίρα άνοιξε τα μάτια και στους πιο ανίδεους και τους έκανε να καταλάβουν ότι πλέον διανύουμε μια πολύ δύσκολη περίοδο. Αυτή η κατάσταση επικρατεί εδώ και καιρό. Απλά το Σάββατο μπήκε λάδι στη φωτιά και το τηγάνι δεν πρόκειται να βγει από το μάτι.<br /><br />Το κέντρο της Αθήνας θυμίζει <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_9">Χιροσίμα</span> Δεν έπεσε ατομική βόμβα, αλλά τέτοια είναι η εικόνα. Το μόνο που πρέπει να κάνει κανείς είναι να ανοίξει την τηλεόραση. Οι εικόνες που έρχονται είναι θλιβερές και προκαλούν σοκ και ταραχή. Βεβαίως κάποια στιγμή θα έπρεπε κάτι να γίνει. Θα έπρεπε η χώρα να ξεσηκωθεί, αλλά όχι με αφορμή το τραγικό τέλος του Γκρέγκορ.<br /><br />Νιώθω σαν να έχω ξαφνικά ξυπνήσει και το ημερολόγιο μου να γράφει 17 Νοέμβρη του 73. Το μόνο που λείπει είναι τα τανκς. Οι μαθητές στους δρόμους, οι γονείς στους δρόμους, οι φοιτητές στους δρόμους και το αποκορύφωμα... οι αναρχικοί να λεηλατούν και να βιάζουν κάθε γωνία αυτής της πόλης (και όχι μόνο). Η χώρα καίγεται και κυριολεκτικά και μεταφορικά.<br /><br />Το πρόβλημα πρέπει να αντιμετωπιστεί στις ρίζες του. Όλα ξεκινάνε από τα άτομα που αφήνει το κράτος να λέγονται ειδικοί φρουροί. Ποιος νορμάλ πάει και να γίνει <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10">Ματατζής.</span> Οι περισσότεροι από αυτούς είναι ψυχικά διαταραγμένες προσωπικότητας, οι οποίοι από μικρά παιδιά ήταν κοινωνικά περιορισμένα. Και τώρα μπήκαν στα ΜΑΤ και <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_11">χτυπάνε</span> τους συνταξιούχους και τους σηκώνετε. <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_12">Χτυπάνε</span> τους δασκάλους και πορώνονται. Χτυπούν τους φοιτητές και γουστάρουν. Ακουμπούν το όπλο τους και ανατριχιάζουν, κάνουν πρόβα στον καθρέφτη για το πώς είναι να πυροβολούν. Και με την πρώτη ευκαιρία <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_13">πατάνε</span> τη σκανδάλη για να εκφοβίσουν και να επιβληθούν. Μόνο που αυτή τη φορά ο ανεγκέφαλος/νταής/τραμπούκος και σίγουρα <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_14">πα-τέρας</span> 3 παιδιών πυροβόλησε για να το παίξει μάγκας και βύθισε μια χώρα στο πένθος και στην αναρχία.<br /><br />Ντροπή και αίσχος!<br />Ντροπή και αίσχος σε όλη την <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_15">Ελληνική</span> Αστυνομία.<br />Ντροπή και αίσχος στην κυβέρνηση.<br />Ένα μεγάλο μπράβο στα παιδιά που ξεσηκώθηκαν και πήραν την κατάσταση στα χέρια τους.<br />Πρέπει να πάρουμε όλοι την κατάσταση στα χέρια μας, αλλά βέβαια χωρίς να καίμε όλη την πόλη και τα μαγαζιά των ανθρώπων που βγάζουν το ψωμί τους με κόπο.<br />Το παρακάτω <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_16">ποίημα</span> μιλά από μόνο του και δεν χρειάζεται να προσθέσω τίποτε <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_17">περισσότερο</span><br /><span style=";font-family:Verdana;font-size:8;" ><b><span style="color: rgb(128, 0, 0);"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_18">ΑΔΕΡΦΕ</span> ΜΟΥ , <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_19">ΣΚΟΠΕ</span><br />ΚΙ <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_20">ΟΤΑΝ</span> ΣΟΥ ΠΟΥΝ ΝΑ ΜΕ <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_21">ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΕΙΣ</span><br /><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_22">ΧΤΥΠΑ</span> ΜΕ <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_23">ΑΛΛΟΥ</span><br />ΜΗ <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_24">ΣΗΜΑΔΕΨΕΙΣ</span> ΤΗΝ <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_25">ΚΑΡΔΙΑ</span> ΜΟΥ.<br /><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_26">ΚΑΠΟΥ</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_27">ΒΑΘΙΑ</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_28">ΤΗΣ</span> ΖΕΙ ΤΟ <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_29">ΠΑΙΔΙΚΟ</span> ΣΟΥ <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_30">ΠΡΟΣΩΠΟ.</span><br />ΔΕΝ <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_31">ΘΑΘΕΛΑ</span> ΝΑ ΤΟ <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_32">ΛΑΒΩΣΕΙΣ.</span><br /><br /><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_33">ΤΑΣΟΣ</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_34">ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ</span></span></b><br /></span><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/lr7Mli2Hw8k&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/lr7Mli2Hw8k&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/DKCccyZvtIo&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/DKCccyZvtIo&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-3491762992455042765?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-1883677436891561672008-12-04T03:40:00.000-08:002008-12-11T13:59:24.542-08:0010 Πράγματα που δεν θα καταλάβουμε ποτέ.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www1.istockphoto.com/file_thumbview_approve/751768/2/istockphoto_751768_why_me.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 277px; height: 277px;" src="http://www1.istockphoto.com/file_thumbview_approve/751768/2/istockphoto_751768_why_me.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">Υπαρχουν κάποια πράγματα στη ζωή, τα οποία όσο και να τα αναλύσουμε, δεν πρόκειται ποτέ να τα κατανοήσουμε. Και αυτό γιατί εμείς οι άνθρωποι είμαστε πολυκύτταροι οργανισμοί, άρα πολύ πολύπλοκα όντα.</span> <span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);font-family:trebuchet ms;" ><br /><br />1. Γιατί μας αρέσουν τόσο πολύ τα παράνομα;</span> <span style="font-family:trebuchet ms;"> Γουστάρουμε να περνάμε με κόκκινο, να πέρνουμε ανάποδα τους δρόμους, να καβαλάμε τα πεζοδρόμια, να καπνίζουμε εκεί που απαγορεύεται, να κλέβουμε πορτοκάλια από ξένα περιβόλια (αυτό έχει πολύ πλάκα) κτλ.</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);font-family:trebuchet ms;" >2.Γιατί το ξένο το βλέπουμε και το<br />λυγουρευόμαστε;</span> <span style="font-family:trebuchet ms;">Όταν μαθαίνουμε ότι κάποιος/α είναι παντρεμένος/η αμέσως γινόμαστε τσαχπινογαργαλιάριδες και βάζουμε στόχο να τον/την κάνουμε να λερώσει τη βέρα.</span> <span style="font-family:trebuchet ms;">(τσ τσ τσ τσ)</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);font-family:trebuchet ms;" >3. Γιατί το Σάββατο εμείς οι γυναίκες αργούμε να ετοιμαστούμε.</span> <span style="font-family:trebuchet ms;"><br />Αυτή η ετοιμασία του Σαββάτου κρατάει αιώνες (ίσως γιατί κάνουμε και κάτι άλλο .... ΜΠΑΝΙΟ. αχαχα)</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);font-family:trebuchet ms;" >4. Γιατί όταν θέλουμε να χωρίσουμε κάποιον πάντα φταίμε εμείς και όχι οι άλλοι.</span> <span style="font-family:trebuchet ms;"><br />(βλ. Δεν φταις εσύ, εγώ φταίω).Όχι ρε φίλε...πες: Εσύ φταις, είσαι βαρετός, μίζερος και μπλαααα.<br /><br /></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);font-family:trebuchet ms;" >5. Γιατί θέλουμε να γίνουμε όλοι πλούσιοι ;</span> <span style="font-family:trebuchet ms;">Και γι αυτό το λόγο δουλεύουμε μέρα νύχτα και δεν χαιρόμαστεε αυτά που ήδη έχουμε. Η φτώχια θέλει καλοπέραση, άσε τη mercedes, μην κάνεις τα κακά σου παξιμάδι για να την πάρεις. Πάρε π.χ. το yaris....είναι πολύ καλο!</span> <span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);font-family:trebuchet ms;" ><br /><br />6. Γιατί σταμάτησαν τα ''φιλαράκια'' και το ''sex and the city''?</span> <span style="font-family:trebuchet ms;">Είχα ρίξει όμως τρελό κλάμα στα τελευταία επισόδεια. Γιατί; Ε; Αλλά έτσι πάει...η ζωή είναι άδικη.</span> <span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);font-family:trebuchet ms;" ><br /><br />7. Γιατί δεν υπάρχει νόμος σύμφωνα με τον οποίον να φυλακίζονται τα μπάζα;</span> <span style="font-family:trebuchet ms;">Κυκλοφορούν τόσα πολλά σούργελα στον κόσμο...έχει καταντήσει πολύ αντιαισθητικό. Πρώτα απ'όλα η τηλεόραση βρίθει από κατακαημένους. Έξω τα μπάζα από την Tv. </span> <span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);font-family:trebuchet ms;" ><br /><br />8. Γιατί κάθε φορά που λέμε ότι θα κάνουμε κάτι πάντα το αναβάλουμε;</span> <span style="font-family:trebuchet ms;">Θα αρχισω δίαιτα...από Δευτέρα!Ναι..από αύριο αρχίζω διάβασμα!<br /><br /></span> <span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);font-family:trebuchet ms;" >9. Γιατί η Βανδή λέει στο άσμα της..έχουμε αγάπη μου γίνει..όπως η Γη και η Σελήνη. </span> <span style="font-family:trebuchet ms;">Αφού το ένα είναι μακρυά από το άλλο. Τι έγινε, σχέση από απόσταση είναι αυτή;</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);font-family:trebuchet ms;" >10. Γιατί o James Bond ρίχνει όλες τις γυναίκες με χαζές ατάκες; </span> <span style="font-family:trebuchet ms;">Γιατί ανοίγει καν το στόμα του, αφού έτσι κι αλλιώς θα του κάτσουν. Τι πάει και λέει στην άλλη: <<δεν μπορώ να βρω τη γραφική ύλη, βοήθαμε να τη βρούμε>>;</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-188367743689156167?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-36715214263855518632008-11-30T13:45:00.000-08:002008-11-30T14:01:02.330-08:00To Be or doobedo0bedo00?<span style="color: rgb(51, 0, 153); font-weight: bold;font-size:100%;" ><br />Ποιος ο λόγος να είσαι σοβαρός ή έστω σοβαροφανής;Είναι πολύ βαρετό.<br />Άρα...το προτιμότερο είναι να σαι άνθρωπος έξω καρδιά. Να γελάς, να πίνεις, να φλερτάρεις (με τη ζωή γενικά) , να ρισκάρεις, να αντέχεις...δηλαδή να είσαι doobedoobedoo! Άμα είσαι ξενέρωτος και νερόβραστος άνθρωπος, όλα θα σου φαίνονται μαύρα και συνέχεια θα βαριέσαι που ζεις, θα σηκώνεις το ένα πόδι και θα βρομάει το άλλο...<br /><br />Ηθικό δίδαγμα? Ζήσε τη ζωή και μη σε νοιάζει τι θα πουν οι άλλοι. Δικιά σου είναι και ό,τι θέλεις θα κάνεις....! Σε όποιον αρέσουμε, για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε! Ζήτω η doobedoobedoo κατάσταση.<br />(Ασυναρτησίες λέω...μη με παρεξηγείτε)<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.parteaz.co.uk/cms/files/Scooby%20Doo%20icon.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 299px; height: 299px;" src="http://www.parteaz.co.uk/cms/files/Scooby%20Doo%20icon.jpg" alt="" border="0" /></a></span><object width="425" height="349"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/H-HOyx_FH4E&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/H-HOyx_FH4E&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="349"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-3671521426385551863?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-55845138066036613542008-11-25T04:30:00.000-08:002008-11-29T11:16:09.585-08:00Όσο με φτύνεις...κολλάω!<span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 102);font-size:100%;" ><br /><span style="font-family:verdana;">Δεν ξέρω για τις άλλες γυναίκες, αλλά εγώ το παραδέχομαι πως <span style="font-weight: bold;">είμαι γραμματόσημο</span>. Αλλά να σας πω κάτι, δεν αγχώνομαι γιατί ξέρω ότι δε είμαι και ο μοναδικός άνθρωπος στον κόσμο. Και οι άντρες και οι γυναίκες είναι ολίγον τι γραμματόσημα! Μας αρέσουν σε όλου τα δύσκολα. Έχουμε τον James Bond μέσα μας, οι δύσ</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 102);font-size:100%;" ><span style="font-family:verdana;">κολες αποστολές μας εξιτάρουν. <span style="font-weight: bold;">Άλλωστε η καθημερινότητα και η ρουτίνα μας κουράζει τόσο πολύ που αγανακτούμε και ψάχνουμε το άγνωστο, την περιπέτεια, το ασυνήθιστο. </span></span><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://newsimg.bbc.co.uk/media/images/40618000/jpg/_40618495_stampoddie_pa.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 203px; height: 195px;" src="http://newsimg.bbc.co.uk/media/images/40618000/jpg/_40618495_stampoddie_pa.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 102);font-size:100%;" ><br /><span style="font-family:verdana;">Το πιο δύσκολο στην υπόθεση είναι ότι κάπως έτσι είμαι και στις σχέσεις μου.<span style="font-weight: bold;"> Δεν αντέχω ο άλλος να μου έρχεται σερβιρισμένος στο πιάτο σαν το φαγητό της μάνας μου. Θέλω να μαγειρέψω και εγώ λίγο...πώς να το κάνουμε</span>. Μου αρέσουν τα δύσκολα και τα ακατόρθωτα. Όταν ο άλλος μου κάνει τον δύσκολο <span style="font-weight: bold;">σεληνιάζομαι, τρελαίνομαι και επιτέλους αρχίζω να γουστάρω</span>. Καλά , όταν λέμε δύσκολος, αυτό δεν σημαίνει και αδιάφορος. Δώσε μου κάποια σημάδια και μετά παίξε το άνετος , ότι ακόμα το σκέφτεσαι και έτσι. Πώς μου τι δίνει αυτή η συμπεριφορά και ταυτόχρονα πώς μ' αρέσει. <span style="font-weight: bold;">Βαράτε με και ας κλαίω δηλαδή. </span></span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Μη γελάτε καθόλου, γιατί ξέρω ότι πάνω κάτω όλοι έτσι είμαστε . Ο μαζοχισμός έρχεται πακέτο με το είναι μας. Τι να κάνουμε όμως, το χουμε στο αίμα μας να θέλουμε κάτι περισσότερο από αυτά που ήδη έχουμε. <span style="font-weight: bold;">Η απληστία είναι προσόν και μειονέκτημα του ανθρώπου</span>. Δεν συμβιβαζόμαστε εύκολα με το εύκολο και το βαρετό. Καλά, εμείς οι Έλληνες έχουμε κάνει θεό το ''εύκολο'':το εύκολο χρήμα, το εύκολο φαγητό, το εύκολο σεξ, αλλά ξέρω ότι μας αρέσουν πολύ τα δύσκολα, γιατί μας βγάζουν από τη μιζέρια μας. </span></span><a href="http://http://www.youtube.com/watch?v=nIfaIho-M7w"></a><object width="425" height="349"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/N7Jihmre8hA&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x006699&color2=0x54abd6&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/N7Jihmre8hA&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x006699&color2=0x54abd6&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="349"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-5584513806603661354?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-59149989702755004132008-11-12T02:57:00.000-08:002008-11-26T02:48:15.245-08:00oooopsssss!<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://i2.iofferphoto.com/img/item/385/586/81/twoguyscast2.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 223px; height: 299px;" src="http://i2.iofferphoto.com/img/item/385/586/81/twoguyscast2.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-family:trebuchet ms;" >Tο καλό το πράγμα δεν αργεί να γίνει. Βασικά το καλό το πράγμα γίνεται γρήγορα. To καλό το πράγμα δεν είναι αρνί να σουβλίζεται να σουβλίζεται.....και να σουβλίζεται! Αυτές οι αντιλήψεις είναι παλιές και τις πετάνε κάτι ψευτορομαντικοί ανεγκέφαλοι που γεννήθηκαν σε λάθος εποχή (σαν να βλέπω κανέναν προπάππου μου).</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-family:trebuchet ms;" >Όταν σου αρέσει κάποιος...δεν περιμένεις μέχρι οι συνθήκες να είναι ιδανικές και αυτό γιατί οι συνθήκες δεν είναι ποτέ ιδανικές. Απλά αδράτεις την κάθε στιγμή και ομολογείς την έλξη σου προς το αντίθετο φύλλο (ή και το ίδιο...διακρίσεις δεν κάνουμε). Όλοι μας φοβόμαστε την απόρριψη, αλλά τι να κάνουμε! Αυτά είναι μέσα στο πρόγραμμα. Κάποια στιγμή θα φάμε χυλόπιτα, θα απογοητευτούμε, θα στεναχωρηθούμε, αλλά δεν θα καταστραφεί και ο κόσμος.</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-family:trebuchet ms;" >Και πες ότι ήρθε η μέρα που το αντικείμενο του πόθου σου, γίνεται δικό σου. Δεν θες να το μοιραστείς αυτό με τον αδερφό σου, κάποιον άλλο συγγενή ή και δεν ξέρω εγώ τον κολλητό σου; Ε; Τι παράξενα πλάσματα που στε εσείς οι άντρες. Καταλαβαίνω ότι δεν θέλετε να υπεραναλύετε τα πάντα που συμβαίνουν στη ζωή σας, κατανοητό. Αλλά μια ενημέρωση ποτέ δεν βλάπτει! Γιατί άμα κάτσει και η κοπέλα αυτή γνωρίσει τον αδερφό σας, τον φίλο σας, τον πατέρα σας (γίνεται και αυτό!) και υπάρξει μια έλξη, μια φούντωση, μια φλόγα, ποιος θα φταίει; Εσείς..που δεν μιλάτε, δεν ενημερώνετε! Τι μυστικοπάθεια είναι αυτή.</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-family:trebuchet ms;" >Μέτα μπλέκονται ολονών τα μπούτια και άντε να βγάλεις άκρη! Γιατί ξαφνικά βρίσκεσαι σε μια περίεργη κατάσταση όπου η κοπέλα που σου αρέσει κ πολιορκείς , αρέσει στον αδερφό σου και παλιότερα είχε κάτι με έναν από τους φίλους σου. Από που νομίζετε ότι παίρνουν ιδέες οι σειρές. Όλα αυτά είναι βγαλμένα από την άτιμη τη ζωή.</span></span><a href="http://www.youtube.com/watch?v=JStfziF4duQ"></a><a href="http://http://www.youtube.com/watch?v=nIfaIho-M7w"></a><a href="http://http://www.youtube.com/watch?v=nIfaIho-M7w"></a><a href="http://www.youtube.com/watch?v=nIfaIho-M7w"></a><br /><object width="425" height="349"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/nIfaIho-M7w&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x402061&color2=0x9461ca&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/nIfaIho-M7w&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x402061&color2=0x9461ca&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="349"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-5914998970275500413?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-73133342029171260372008-11-08T09:43:00.000-08:002008-11-26T12:42:34.256-08:00Truth or dare!?<a href="http://i18.tinypic.com/6xvhhc6.jpg"><img style="margin: 0px 0px 10px 10px; float: right; width: 236px; height: 185px;" alt="" src="http://i18.tinypic.com/6xvhhc6.jpg" border="0" /></a><br /><div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">1. Ποιο μυστικό θα ήθελες περισσότερο να ξέρεις?<br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Το μυστικό του βάλτου βέβαια! Και άμα τελικά το νόθο του Πασχάλη είναι στιγμιαίο λάθος ή καρπός μιας σχέσης!</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">2. Πόσους ανθρώπους του αντίθετου φύλου έχεις αγαπήσει πραγματικά?</span><br />Πραγματικά;Της οικογένειας του άντρες και τους κολλητούς μου!<br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">3. Αναγκάζεσαι να αλλάξεις το όνομα σου. Ποιο όνομα θα διάλεγες;<br /></span>Ελίζαντεθ!<object width="425" height="349"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/amvYzhXLJqc&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0xcc2550&color2=0xe87a9f&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/amvYzhXLJqc&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0xcc2550&color2=0xe87a9f&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="349"></embed></object><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">4. Τι θα χάραζες στην ταφόπετρα σου?<br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">So scandalous!</span><br /><br />5. Διάλεξε ένα παραμύθι που πιστεύεις πως σου ταιριάζει απόλυτα. </span></div><br /><div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);"><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Η χιονάτη και οι 7 μαύροι (αχαχαχα)</span><br /></span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">6. Διάλεξε καινούριους γονείς!<br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Bratt &amp; Angelina</span><br /><br /><br />7. Γράψε τα τελευταία διάσημα λόγια σου.<br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Θα σε δω στην κόλαση...θα είμαι αυτή που θα κάνει τα πιο hot parties!</span><br /></span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">8. Αν ήσουν συγγραφέας ποιος θα ήταν ο τίτλος του πρώτου σου μυθιστορήματος? </span></div><br /><div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);"><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><<Κάπου εκεί στα όνειρα>><br /></span><br /><br />9. Αν ήσουν αυτοκίνητο τι μάρκα θα ήσουν?</span> </div><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-weight: bold;"></span><br /><div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">BMW!<br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 102);">10. Αν ήσουν άγριο ζώο τι θα ήσουν?<br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Τίγρης</span><br /><br />11. Για τι πράγμα μετανιώνεις περισσότερο?<br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Που επέτρεψα σε κάποιους να λεηλατήσουν την καρδιά μου.</span><br /><br />12. Πες κάτι για το οποίο θα ήθελες να σε θυμούνται.<br /></span>Πάνω η βενζίνη, κάτω το HAIG!<br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">13. Θα θυσίαζες την ζωή σου για κάποιον? </span></div><br /><div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">Άμα το άξιζε πραγματικά..ίσως!</div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-7313334202917126037?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-75926521112937388552008-10-23T13:39:00.000-07:002008-10-23T13:56:39.537-07:00Grande passion ή de nombreuses passions<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://gallery.photo.net/photo/4617487-lg.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 307px; height: 411px;" src="http://gallery.photo.net/photo/4617487-lg.jpg" alt="" border="0" /></a> <br /> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:trebuchet ms;font-size:100%;" ><i style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);"><<…Στην πραγματικότητα<span style=""> </span>οι ρηχοί άνθρωποι είναι αυτοί που ερωτεύονται μόνο μία φορά στη ζωή τους.<span style=""> </span>Την αφοσίωση και την πίστη τους , όπως τη λένε αυτοί, εγώ τα ονομάζω απλώς λήθαργο της συνήθειας ή ατροφία της φαντασίας. Στη ζωή των αισθημάτων η πίστη είναι ό,τι και η συνέπεια στη ζωή του πνεύματος: ομολογία αποτυχίας τίποτε περισσότερο. Πίστη! … Μέσα της φωλιάζει το πάθος της ιδιοκτησίας . Πόσα πράγματα δεν θα πετούσαμε στα σκουπίδια , αν δεν φοβόμασταν μη βρεθεί κανείς άλλος να τα μαζέψει μετά.>> (</i></span><i style=""><span style=";font-family:trebuchet ms;font-size:100%;" ><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">Oscar Wilde, Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ)</span></span><o:p></o:p></i></p> <p class="MsoNormal"><i style=""><o:p> </o:p></i></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 36pt;"><span style=""> </span><span style="color: rgb(51, 0, 51); font-weight: bold;">Αυτό το κομμάτι με πέτυχε πάνω στη φάση που αναρωτιόμουν αν υπάρχει για τον καθένας μας μόνο ένας έρωτας, μόνο ένας άνθρωπος, ή όπως το λένε κάποιοι, μια αδερφή ψυχή. Μικρή μου άρεσαν τα παραμύθια γιατί με βοηθούσαν να κοιμηθώ. Το επόμενο πρωί πάντως είχα ξεχάσει όλες αυτές τις ονειρικές εικόνες και τους πρίγκιπες, γιατί με απορροφούσε η πραγματικότητα.</span></p><p class="MsoNormal" style="text-indent: 36pt; color: rgb(51, 0, 51); font-weight: bold;"> <br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 36pt; color: rgb(51, 0, 51); font-weight: bold;"><span style=""> </span>Υπάρχει λοιπόν ένα<span style=""> </span><span style="" lang="EN-US">grande</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">passion</span><span lang="EN-US"> </span>για τον καθένα μας; Δεν ξέρω την απάντηση, αλλά θα σας πω τη γνώμη μου. Νομίζω πως όχι. Ότι δεν υπάρχει ένας και μοναδικός άνθρωπος εκεί έξω. Υπάρχουν πολλοί. Με τα πολύ μεγάλα πάθη ασχολούνται οι άνθρωποι που δεν έχουν να ασχοληθούν και με τίποτα το ιδιαίτερο. Δεν το δέχομαι να μου λέει κάποιος : <<χώρισα, τι θα <span style=""> </span>κάνω, ήταν ο έρωτας της ζωής μου …>> . Άμα είσαι ένας νοήμον άνθρωπος, μια αυτόνομη προσωπικότητα, δεν προσκολλάσαι σε κανέναν. Είσαι εσύ για την πάρτη σου. Και άμα τύχει ποτέ κάποιος που σου πάει… τότε είσαι εσύ και αυτός. Βέβαια σίγουρα θα φιλήσεις πολλά βατράχια , μέχρι να βρεις ποια σου ταιριάζουν και πια όχι. Και θέλω να πιστεύω ότι τα βατράχια που θα μας ταιριάζουν είναι αρκετά εκεί έξω!</p><p class="MsoNormal" style="text-indent: 36pt; color: rgb(51, 0, 51); font-weight: bold;"> <br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 36pt; color: rgb(51, 0, 51); font-weight: bold;">Είναι κρίμα κάποιοι άνθρωποι να χάνουν την προσωπικότητα τους, να γίνονται ρηχοί, να ατροφούν και να κολλάνε πάνω σε κάποιον άλλον. Να χάνουν τους φίλους τους, τις συνήθειες τους, την ταυτότητα τους και να γίνονται ένα αντίγραφο του συντρόφου τους, ένα φερέφωνο χωρίς γνώμη και προσωπική βούληση. Όπως λέει και ο φίλος μου ο Όσκαρ, αυτοί οι άνθρωποι πέφτουν στον λήθαργο της συνήθειας, ατροφεί η φαντασία τους και κατ’ επέκταση <span style=""> </span>αποτυγχάνουν. <span style=""> <br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-indent: 36pt; color: rgb(51, 0, 51); font-weight: bold;"><span style=""> <br /></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 36pt; color: rgb(51, 0, 51); font-weight: bold;">Μα και αυτός ο άνθρωπος… δημοσίευσε αυτό το βιβλίο το 1890…. (το 1890!!!) και με αυτήν την ρήση συμφωνώ απόλυτα. Άμα ζούσε στην εποχή μας, σίγουρα θα ήμαστε φίλοι και θα απολαμβάναμε τον καφέ μας σε κάποια κοσμοπολίτικη καφετέρια . Όντως από μικρή δεν ήθελα η μητέρα μου να χαρίζει ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΟΥ, όχι γιατί μου ήταν χρήσιμα, αλλά γιατί θα τα έπαιρναν ΑΛΛΟΙ. Αυτή η ψύχωση με την ιδιοκτησία , αυτό το πάθος που μας διακατέχει όταν απειλείται κάτι ΔΙΚΟ ΜΑΣ είναι απερίγραπτο. Έτσι γίνεται και με τις ανθρώπινες σχέσεις. Με σημαία την πίστη, γραπώνουμε τον άλλον, θέλουμε να τον κάνουμε δικό μας και δεν τον αφήνουμε να φύγει, ακόμα και όταν φτάσει αυτή η στιγμή που πρέπει να φύγει, εμείς το αρνούμαστε πεισμωτικά γιατί ξέρουμε ότι υπάρχει κάποιος άλλος εκεί έξω. Μόλις λοιπόν το αφήσουμε εμείς…θα το βρει ο άλλος και θα το κάνει δικό του.</p><p class="MsoNormal" style="text-indent: 36pt; color: rgb(51, 0, 51); font-weight: bold;"> <br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 36pt;"><span style="color: rgb(51, 0, 51); font-weight: bold;">Αυτή η μανία πάντως με τα ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΟΥ ερχόταν και έφευγε. Έπεφτα με τα μούτρα πάνω σε κάτι…το ξεζούμιζα τον πρώτο μήνα και μετά, όλο και κάτι άλλο θα υπήρχε που θα έβαζα φωτιά στη φαντασία μου. Γρήγορα το καινούριο γινόταν η νέα μου αγάπη μέχρι βέβαια να βρεθεί η επόμενη …και η επόμενη …και η επόμενη.</span><o:p></o:p></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-7592652111293738855?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-29924671051444030852008-10-20T05:51:00.000-07:002008-10-22T02:34:11.985-07:00Οι κίτρινες, οι κόκκινες, οι φούξια και οι θαλασσιές σου χάντρες!<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.pavlidis.gr/images/pathisis/axrwmatopsia.gif"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 221px; height: 219px;" src="http://www.pavlidis.gr/images/pathisis/axrwmatopsia.gif" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 0, 51);">Αχρωματoψία:</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Είναι η αδυναμία διάκρισης ενός από τα τρία χρώματα: Κόκκινο, πράσινο και κυανό. Η έγχρωμη όραση είναι προνόμιο των ανθρώπων, των ψαριών, των πουλιών και πολύ λίγων εντόμων και ερπετών. Η αχρωματοψία προσβάλει 20 φορές περισσότερο τους άντρες.(http://www.pavlidis.gr/pathisis/ahromatopsia/)</span><br /><blockquote> <blockquote> </blockquote> </blockquote><span style="color: rgb(153, 102, 0);"><strong><span style=";font-family:verdana,geneva;font-size:10;" ><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size:85%;"> Ποια είναι τα αίτια</span><span style="font-size:85%;">της πάθησης?</span></span><span style="font-size:85%;"><br /></span></span></strong></span><span style="font-size:85%;"><strong><span style="font-family:verdana,geneva;">Εκ γενετής</span></strong></span>:<span style="color: rgb(102, 102, 0);">οφείλεται σε ένα γονίδιο που βρίσκεται στο Χ χρωμόσωμα και προσβάλλει κυρίως τους άντρες.</span> <span style=";font-family:verdana,geneva;font-size:85%;" ><strong><span style="color: rgb(153, 102, 0);">Ποια είναι η θεραπεία?</span></strong></span><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:10;" ><span style="font-size:85%;">Δεν υπάρχει θεραπεία για τη συγκεκριμένη πάθηση.</span><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">(http://www.ofthalmoplastiki.gr/index.php?option=com_content&amp;task=view&amp;id=88)</span><br />Αυτά λοιπόν δεν τα λέω εγώ...αλλά η επιστήμη!Εγώ απλά σηκώνω τα χέρια ψηλά!Σας καταλαβαίνω αγαπητοί άντρες (προσοχή η κατανόηση προς το αντρικό φύλο είναι σπάνιο φαινόμενο, συνήθως δεν μπορώ να σας παρακολουθήσω). Το ξέρω είναι δύσκολο να πείτε στην κοπέλα σας, στην κολλητή σας ή στη μαμά σας άμα της ταιριάζει καλύτερα το ροζ ή το φούξια...γιατί για σας είναι όλα ίδια! Και τα πλακάκια στο σπίτι...τι άσπρο τι ζαχαρί..!Έλα μου ντε! Μην ανησυχείτε! Ούτε εγώ μπορώ να καταλάβω αν ένα παντελόνι ή ένα παπούτσι είναι σκούρο μπλε ή μαύρο. Ούτε εγώ μπορώ να καταλάβω γιατί η μάνα μου λέει ότι τα πλακάκια στο σπίτι έχουν χρώμα κεραμιδί/μπορντό, αφού στα μάτια μου είναι κόκκινα/μπουρδελέ!<br />Από τη στιγμή λοιπόν που δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποια χρώματα...προσέχω πολύ! Πού? Όταν ανοίγω την ντουλάπα μου να πάρω ρούχα...δεν βάζω το σκούρο μπλε παντελόνι (επειδή το μπέρδεψα με το μαύρο) με ζαχαρί μπλούζα (επειδή νόμιζα ότι είναι άσπρη), με μαύρη ζακέτα (επειδή πηγαίνει με το μαύρο παντελόνι), με άσπρα παπούτσια και με μια κόκκινη τσάντα (για να σπάσει η μουντάδα)! Όταν δεν ξέρουμε, αγαπητοί άντρες, πηγαίνουμε εκ του ασφαλούς. Το τι έχουν δει τα ματάκια μου στο δρόμο...δεν λέγεται!<br />Είχα δει κάποτε στον ηλεκτρικό ένα παλικάρι με μπλε τζιν παντελόνι, καφέ μπλούζα, άσπρα παπούτσια και ζώνη σε χρώμα αγελάδας! Ένα άλλο δίμετρο παλικάρι με μαύρο παντελόνι, γκρι μπλούζα και (το αποκορύφωμα) καφέ σακάκι! Μερικοί κυκλοφορούν σαν σεισμόπληκτοι. Άμα δεν μπορείς να ταιριάξεις τα χρώματα, βάλε βρε αδερφέ, ένα τζιν παντελόνι με μια μονόχρωμη μπλούζα, μαύρα παπούτσια και μαύρο σακάκι (α, και μαύρη ζώνη, όχι λεοπάρ). Το' χετε τώρα; Ε; Μπράβο!<br /><div align="left"> </div><blockquote> <blockquote> </blockquote> </blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-2992467105144403085?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-26716064219339397152008-10-09T13:35:00.000-07:002008-11-26T02:53:11.299-08:00So much for my χάπι ending..<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://images.dawgsports.com/images/admin/Cinderella_happy_ending.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 296px; height: 202px;" src="http://images.dawgsports.com/images/admin/Cinderella_happy_ending.jpg" alt="" border="0" /></a><br />..Ποτέ δεν είχα το ολόδικο μου happy ending.Αλλά για να είμαι ειλικρινής, δεν φταίνε μόνο οι άλλοι γι αυτό, εγώ δεν το επεδίωξα! Ούτε και σήμερα το λαχταρώ ιδιαίτερα. Ίσως γιατί μέσα σε αυτή τη φράση υπάρχει η λέξη ''ending''. Και σε συνδιασμό με το χάπι...χτυπούν τα καμπανάκια !Δηλαδή...μετά το χάπι...ακολουθεί μια περίοδος στασιμότητας, ρουτίνας, συνήθειας, βολέματος. Ο στάσιμος άνθρωπος θα πρέπει να είναι σαν σακάτης.Δεν του λείπει κάποιο πόδι ή χέρι...αλλά η συνεχής αλλαγή!Δεν ξέρω κατά πόσο νορμάλ είναι αυτό...αλλά η ζωή μου θα'ταν πολύ μονότονη αν δεν όλα συνεχώς επαναλαμβανόντουσαν!Εδω κάποιοι φίλοι μου έχουν βρει ένα μαγαζί στο γκάζι και είναι κάθε μέρα εκεί.Εγώ αρρωσταίνω κάθε φορά που ξαναπηγαίνω!Δεν θέλω μόνιμη δουλειά (που δυστυχώς έχω-γι αυτό έχω και πολλά χόμπυ), δεν θέλω μόνιμο γκόμενο, δεν θέλω μόνιμα στέκια, δεν θέλω να έχω πάντα τα ίδια ρούχα/μαλλιά...κτλ!Το μόνο που δεν θέλω να αλλάξει στη ζωή μου είναι οι φίλοι μου...και ο μισθός φυσικά!λολ<br /><object width="425" height="349"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/CAVVGhUK1ho&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0xcc2550&color2=0xe87a9f&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/CAVVGhUK1ho&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0xcc2550&color2=0xe87a9f&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="349"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-2671606421933939715?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-8636229450886699262008-10-04T06:57:00.000-07:002008-11-26T05:37:59.104-08:00Τι γίνεται όταν..<ul style="color: rgb(51, 0, 51); font-weight: bold;font-family:lucida grande;"><li><span style="font-size:130%;">Ο μεγαλύτερος μυς του οργανισμού-η καδιά-χτυπάει σαν τρελός και δεν μπορείς να ησυχάσεις...</span></li><li><span style="font-size:130%;">Οι δύσπνοιες δεν σε αφήνουν ήσυχη.</span></li><li><span style="font-size:130%;">Χάνεις τα λόγια σου, τον ειρμό σου, τα λογικά σου,το μυαλό σου...</span></li><li><span style="font-size:130%;">Ανατριχιάζεις όταν ακούς τη φωνή του από την άλλη άκρη της γραμμής</span></li><li><span style="font-size:130%;">Έχ</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://images.inmagine.com/img/photoalto/paa172/paa172000064.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 267px; height: 187px;" src="http://images.inmagine.com/img/photoalto/paa172/paa172000064.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-size:130%;">εις τρελό άγχος για το τι θα φορέσεις...(έλεος δηλαδή που φτάσαμε)</span></li><li><span style="font-size:130%;">Φοβάσαι </span><span style="font-size:130%;">να μην ''πέσεις''..</span></li></ul><span style=";font-family:lucida grande;font-size:130%;" ><span style="color: rgb(51, 0, 51); font-weight: bold;"> ..... γιατί αν πέσεις...θα υπάρξει κάποιος για να σε κρατήσει...;<br />Αυτό είναι έρωτας, ή απλώς ενθουσιασμός. Το δεύτερο το γνωρίζω καλά.Το πρώτο όμως όχι...γι αυτό αποφεύγω να χώνω τη μύτη μου εκεί που δεν με παίρνει! </span></span><object width="425" height="349"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/zVDkiq6c49s&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x402061&amp;color2=0x9461ca&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/zVDkiq6c49s&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x402061&amp;color2=0x9461ca&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="349"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-863622945088669926?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-60556559774977050822008-10-03T15:00:00.000-07:002008-11-26T05:53:25.788-08:00Reading Minds....<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.divorce360.com/images/articleimages/ControlSpouse_Dec_340.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 137px;" src="http://www.divorce360.com/images/articleimages/ControlSpouse_Dec_340.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 102); font-weight: bold;font-size:100%;" ><span style="font-family:trebuchet ms;"> Αν ήμουν superhero θα ήθελα να έχω αυτή την ικανότητα.Να μπορώ δηλαδή να διαβάζω τη σκέψη του άλλου. Δυστυχώς δεν τη διαθέτω και είναι μαρτύριο να έχεις τον άλλο απέναντι σου,να σου μιλάει και να έχεις πλήρη άγνοια για το τι σκέφτεται εκείνη τη στιγμή!Ειδικά άμα το πρόσωπο που έχεις απέναντι σου είναι άντρας και σου κινεί το ενδιαφέρον.</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"> Οι γυναίκες με τους άντρες είναι πλάσματα εντελώς διαφορετικά. Και φυσικά η φύση είναι αυτή που έκανε τα δύο φύλλα να εξελιχθούν με άλλα χαρακτηριστικά το καθένα. Η γυναίκα έγινε ''η συλλέκτρια''. Ο ρόλος της ήταν απίστευτα σημαντικός, αφού ήταν αυτή που συνέλεγε πληροφορίες για τα δέντρα, για τον ήλιο, για τον κύκλο του φεγγαριού (με αυτόν τον τρόπο δημιουργήθηκε και το πρώτο ημερολόγιο), και για πολλά άλλα. Από την άλλη πλευρά ο άντρας ήταν'' ο κυνηγός'', αυτός που θα έφτιαχνε τα εργαλεία και επικεντρωνόταν ευλαβικά στο στόχο του: να θρέψει και να προστατεύσει την οικογένεια του. Δύο φύλλα, άνθρωποι, με ελάχιστα κοινά σημεία. Αυτοί οι δύο άνθρωποι υπάρχουν, αλλά δεν γίνεται να συνυπάρχουν..πορεύονται μαζί τόσους αιώνες, αλλά δεν μπορούν να επικοινωνήσουν. Δεν πρόκειται ποτέ να καταφέρουν οι άντρες να καταλάβουν αυτά που σκέφτονται οι γυναίκες και οι γυναίκες δεν θα μπορέσουν ποτέ να καταλάβουν αυτά που σκέφτονται οι άντρες.</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"> Συνέχεια κατηγορούν ο ένας τον άλλον για τις συνήθειες του, για τον τρόπο που μιλάει, σκέφτεται, ενεργεί, αλλά αυτό δεν θα μπορέσει να αλλάξει ποτέ γι αυτό η χρυσή τομή θα ήταν να μπορέσουμε απλά να αποδεχτούμε τον άλλον έτσι όπως είναι.</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"> Παρόλα αυτά το μόνο που μπορώ να σκεφτώ αυτή τη στιγμή είναι το τι θα μπορούσε να σκέφτεται o X(τυχαίο γράμμα) που στέκεται απέναντι μου και μου μιλάει. Τι έχει στο μυαλό του, τι πραγματικά θέλει, γιατί ενώ το βλέμμα του και τα λεγόμενα του είναι πολλά υποσχόμενα, δεν κινείται από τη θέση του... Ξέρω στο να μπω στη θέση και στη σκέψη κάποιου άλλου (ειδικά του αντίθετου φύλλου) δεν πρόκειται να γίνει. Αυτό είναι γονιδιακά αδύνατο. Αλλά θα ήθελα τα πράγματα να ήταν κάπως πιο εύκολα...ή μήπως όχι;Μήπως έτσι χαθεί η μαγεία;Δεν ξέρω,είναι πολύ αργά για να αποφασίσω αυτή τη στιγμή και άλλωστε αυτή η ερώτηση δεν έχει μία απάντηση</span>...</span><object width="425" height="349"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/wg9kaUNulOw&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x402061&color2=0x9461ca&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/wg9kaUNulOw&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x402061&color2=0x9461ca&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="349"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-6055655977497705082?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-55510422561234426662008-09-29T13:56:00.000-07:002008-10-01T13:46:32.268-07:00Μην είσαι γκάου!<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.freedating411.com/images/men-flirting.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 237px; height: 164px;" src="http://www.freedating411.com/images/men-flirting.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Πώς γίνεται αυτό και η κολλητή μου η Katy πάει και πέφτει πάνω σε κάτι άθλιους τύπους.(όχι ότι εγώ δεν έχω τον **μαγνήτη,αλλά αυτό είναι άλλο Ευαγγέλιο).Θέλω να σας πω για τον τελευταίο της Katy...τον Ο. 25 χρονών, άγνωστο το επάγγελμα...μόνο σαν dj τον γνώρισε!Αυτός που λέτε την έπρηξε με το καλημέρα σας να παίξουν indoors!Κάτσε βρε λυσάρη άντρα...οκ...δεν θέλεις σχέση,ούτε εμείς όμως θέλουμε να μπλέξουμε μαζί σου συναισθηματικά και κουραφέξαλα!Να περάσουμε καλά θέλουμε και όταν βαρεθούμε θα αλλάξουμε από μόνες μας το δίσκο(είμαστε πολύ της τεχνολογίας σαν παρέα). Αλλά όχι και έτσι...!Αυτά θέλουν κάποιο τρόπο, λίγο τακτ, ένα ποτό, λίγο φλερτ..κάτι!Βουρρρ αμέσως στον πατσά..πρόσεχε καίειιιι!<br />Μετά από δικές του απεγνωσμένες προσπάθειες για sex attack, του έστειλε λοιπόν η( θεά φυσικά) φίλη μου να βγούνε για ένα ποτό οι δυο τους,να τα πουν, να γνωριστούν (δηλαδή να κόψει αν είναι psycho,δολοφόνος κτλ).Ποια ήταν η απάντηση...''εεε...είμαι κουρασμένος,δεν μπορώ,αν θες έλα σπίτι!''Χμμμ..τι να πω εγώ τώρα;Να τον πάρω ένα τηλέφωνω και να του πω ότι είναι καθυστερημένος;Τράβα την τύχη για ένα **** ποτό να δεις τι παίζει και ποιος ξέρει τι θα φέρει η νύχτα...!<br />Είναι κάποιοι άνθρωποι πολύ γκαου!Δεν μπορείς να συννενοηθείς καθόλου μαζί τους!Ο τύπος στέλνει μηνύματα σε όλες τις γυναίκες του καταλόγου και όποια έρθει!Και μην φανταστείτε ότι αυτά τα λέω σαν σεμνότυφη κι έτσι!Έχουν αλλάξει οι εποχές και οι γυναίκες πια μπορούν να περνάνε εξίσου καλά όπως και οι άντρες (στις μεγάλες πόλεις τουλάχιστον).Τα ταμπού αρχίζουν και πέφτουν ένα ένα και οι αναστολές εξαφανίζονται.Είμαι πολύ χαρούμενη που ζω στη δική μου εποχή και μπορώ να απολαμβάνω πράγματα που οι γυναίκες των προηγούμενων γενεών ούτε να φανταστούν δεν μπορούσαν!Παρ'όλα αυτά πιστεύω ότι το σεξ είναι ένα όμορφο παιχνίδι, από το οποίο οφείλουν να λείπουν οι χοντράδες.Όλα ξεκινούν από τη γνωριμία, έπεται το φλερτ και στη συνέχεια αυτό το πάθος καταλήγει σε ένα όμορφο βράδυ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-5551042256123442666?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-26813864244778005952008-09-28T14:43:00.001-07:002008-10-03T15:53:15.040-07:00You're so gay...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://images.inmagine.com/img/photoalto/paa335/paa335000014.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://images.inmagine.com/img/photoalto/paa335/paa335000014.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);font-family:webdings;font-size:130%;" >...and you don't even like boys!Πες τα βρε κολλητάρι Κaty!Από το στόμα μου το πήρες!Τι είναι τούτο πια με τους άντρες..τι έχουν πάθει?Asexual έχουν γίνει όλοι!Στ'αλήθεια..δεν τους ενδιαφέρουν πια οι γυναίκες παρά μόνο <τα παιδιά> και <ο κολλητός>. Την βρίσκουν μεταξύ τους...και όχι σεξουαλικά!Είναι μαζί 24 ώρες το 24ωρο!Τρώνε μαζί,πίνουν μαζί μετά βγαίνουν μαζί, δεν κοιτούν τριγύρω γιατί λύνουν ο ένας τα ψυχολογικά του άλλου και μη σου πω ότι και μετά κοιμούνται και μαζί(που να τρέχει ο άλλος σπίτι τωραααα). Με λίγα λόγια κώλος και βρακί!Πού χρόνος για μας?Εμείς που να χωρέσουμε στο υπερφορτωμένο πρόγραμμα που έχουν φτιάξει με <τα παιδιά>!</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p class="postBody" style="color: rgb(119, 119, 119); font-weight: bold;font-family:webdings;"><span style="color: rgb(102, 51, 102);font-size:130%;" >Είναι και αυτό το καταραμένο pc..και κάθε φορά έχουν να ασχοληθούν με ένα διαφορετικό παιχνίδι(line age,dotta ktl).Το άλλο..που μόλις γνωρίσουν μια κοπέλα σκέφτονται ''πού να μπλέκεις τώρα''...Λες και εμείς είμαστε η καταστροφή,οι σκύλες που θα τα χαλάσουμε όλα!Ο καθένας λοιπόν έχει τη λεγόμενη ''αρραβωνιαστικιά'' του και αλληλοκαλύπτονται σε όλους τους τομείς.Πιστεύω ότι το σεξ πια δεν τους νοιάζει και τόσο.Γιατί και αυτό να θες μόνο από κάποιον..δεν μπορείς να το'χεις...γιατί απλά ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΧΡΟΝΟ!Ρε παιδιά έλεος δηλαδή!Σε λίγο θα σας βαρεθούμε και θα γινόμαστε και εμείς τζιβιτζιλούδες!</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(102, 51, 102);font-size:130%;" >Δεν λέω...σημαντικοί πολύ οι φίλοι.Και εμείς άλλωστε έχουμε τις δικές μας κολλητές!Μια φορά στο τόσο γυρίστε να μας κοιτάξετε και φλερτάρετε λίγο πάλι...μπας και σας ξαναξυπνήσει το ένστικτο του κυνηγού..γιατι κοιμάταιιι......και ροχαλίζει κιόλας!(Υ.Γ.Μην σας μπερδέψει ο τίτλος,εμένα απλά με ενέπνευσε το τραγούδι..Πιστεύω ότι οι ομοφυλόφιλοι άντρες είναι κυνηγοί.Αυτό που θέλουν το παλεύουν...!)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span></p> <input name="postID" value="7502955133692218879" type="hidden"> <input name="blogID" value="3195751022948537845" type="hidden"> <div style="font-weight: bold; font-family: webdings;" class="errorbox-good"><input name="securityToken" value="Eyv8_yNLkuzEeeZRGlSK2D3qLR8:1222638172702" type="hidden"> </div><span style="font-size:130%;"><button style="font-weight: bold; font-family: webdings;" type="submit" id="submitBtn" class="orange">Να Διαγραφεί</button></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-2681386424477800595?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-75567043540797944532008-09-27T14:37:00.000-07:002008-09-27T14:39:04.502-07:00Breaking hearts<p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">You keep on asking me what comes next<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">I’m<span style=""> </span>not a fortune teller..what can i say<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">Why don’t you hit the road and let it all rest<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">Instead of that you’re still here watching me break!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">R:<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">It’s ok but it’s not fair<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">You left me floating in the air<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">When everything i wanted was right here<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">And it’s good, but it’s not<span style=""> </span>right<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">I know i’m gonna be alright<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">After all breaking hearts is your career<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">You’ve always took the slow way<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">When you could rip the bandage off<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">Baby quickly-painless so you can hit the freeway<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">Just escape cause i’m on the edge i’ll fall<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">And so you know..i’m walking on my tiptoes!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style=""> </span>R:<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">It’s ok but it’s not fair<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">You left me floating in the air<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">When everything i wanted was right here<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">And it’s good, but it’s not<span style=""> </span>right<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">I know i’m gonna be alright<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">After all breaking hearts is your career<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">I know this is no mistake<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">You weren’t that good anyway<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">I guess i’m all alone again<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">I’ll take my broken heart one more time<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">I’m used to it i’ll be allright!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">R:<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">It’s ok but it’s not fair<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">You left me floating in the air<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">When everything i wanted was right here<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">And it’s good, but it’s not<span style=""> </span>right<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">I know i’m gonna be alright<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">After all breaking hearts is your career<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style=""> </span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-7556704354079794453?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3195751022948537845.post-36398300338565374662008-09-27T14:15:00.000-07:002008-11-26T12:13:25.134-08:00Τα τσιγάρα,τα ποτά και τα ξενύχτια...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://i209.photobucket.com/albums/bb117/la_survive/drinks.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 216px; height: 212px;" src="http://i209.photobucket.com/albums/bb117/la_survive/drinks.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-family:lucida grande;">.<span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family: times new roman;">..το μόνο σίγουρο είναι ότι έχουν κλείσει τα καλύτερα τα σπίτια!Αφού συνέχεια καταλήγω λιώμα...και αφού πάντα την επόμενη μέρα σέρνομαι...τι το θέλω;Τι να κάνω όμως παρασύρομαι από το ριμάδι!</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> </span><span style="font-family: times new roman; color: rgb(0, 0, 0);font-family:lucida grande;font-size:130%;" > Και εκεί που χθες μαζευτήκαμε στη γιάφκα της κολλητής μου Kris Coop μαζί με την άλλη την θεότρελη κολλητή, την Francis,ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΣΕΠ, πάει η ψιλιά (η Kris) στίβει μια ωραία πορτοκαλαδίτσα (με πολλές βιταμινούλες) και (ΕΛΕΟΣ) βάζει μέσα λικέρ ρόδι και φυσικά η υπόλοιπη κανάτα γέμισε με vodtka!Το ένα έφερε το άλλο...η vodtka έγινε και κάτι άλλο και κάτι άλλο....αυτό ήταν.Πάλι γκοοοολλλλ!Κάθε φορά τα ίδια!Το καλύτερο είναι ότι ο συδιασμός πορτοκάλι-λικέρ ρόδι έκανε τη φίλη μου την Francis να τρώγεται!Σου λέω ξίσιμοοοοο!αχαχαχ!</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family: times new roman;"> </span></span><span style="font-family: times new roman; color: rgb(0, 0, 0);font-family:lucida grande;font-size:130%;" > Και φυσικά την πλήρωσε ένας φίλος που έκανε το λάθος να έρθει να γελάσει λίγο με τα χάλια μας..αλλά το μετάνιωσε,αφού προσπαθούσε να φύγει τρέχοντας και δεν τον αφήναμε!Του κλέβαμε τα κλειδιά,τα διπλώματα,τα κλειδιά!αχαχαχχ....Ήθελες τα κι παθές τα!Πού μπλέκεις με μεθυσμένες και τρελές?ΟΕΟ??</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family: times new roman;"> </span></span><span style="font-family: times new roman; color: rgb(0, 0, 0);font-family:lucida grande;font-size:130%;" > Πόσες φορές έχω πει ότι θα κόψω και το ποτό και το τσιγάρο..αλλάααα...ναι...</span><span style="font-weight: bold; font-family: times new roman; color: rgb(0, 0, 0);font-family:lucida grande;font-size:130%;" >από Δευτέρα</span><span style="font-family: times new roman; color: rgb(0, 0, 0);font-family:lucida grande;font-size:130%;" >!</span><br /></div><object width="425" height="349"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Kd7u1SFczeY&hl=en&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Kd7u1SFczeY&hl=en&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="349"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3195751022948537845-3639830033856537466?l=feniafoufou.blogspot.com' alt='' /></div>Feniahttp://www.blogger.com/profile/06537401772692614549noreply@blogger.com0